Zaman aslında her an bir alt üst oluş içindedir.
Bir hengâme, bir toz duman karmaşasıyla peşine sürükledikleriyle birlikte nereye ve neden gittiğini gayet iyi bilerek savrulur, akar gider.
Bu savruluş içinde kişinin seçmiş olduğu kılavuzun onu götüreceği yönü kabulleniyor olması, onun iradesini belirleyip tanımlıyor,
,Oysaki kabulleniş aynı zamanda kişinin vermiş olduğu kararlara paralel olarak kendi kaderini de çizer.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta