Mecburiyetler insanı bir takım tercihlere yönlendirebilir.
İsyan da ettirtebilir ve hatta savaştırabilir ve elbette bunda da haklı olabilir.
Ama bu mecburiyetlerin ortaya çıkartmış olduğu anormal durumun ortadan kalkmasıyla birlikte isyan edip savaşan da savaşmayı artık bırakmalıdır.
Eğer bırakmıyorsa haklılığını yitirir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta