Yanlış durak Şiiri - Musa Niyaz Erdem

Sana koşarak geldi ayaklarım,
Kendi izinden kaçan bir firari gibi.

Masanın sivri köşesine çarptı serçe parmağım;
Eşya bile bildi yerini,
Ben bilemedim sende duracağım yeri.

Vardığımda bir çöl sessizliği:
Ne nefes var havada, ne de sen.
Hissizlik dediğin,

İçeride patlayan bir bombanın
Dışarıya hiç ses vermemesidir.

Görüyorsun ya,
Yara parmakta değil,
Masa ile senin aranda.
Çünkü insan en çok
Varamadığı adreste kanar.