Ah işte insan!
Kendi ateşiyle kavrulan...
Kendine kızan, kendine küsen
Kendini anlamayan!
Bazen bir leopar
Bazen bir kaplumbağa
Bazen dipsiz kuyular gibi
Kendinden uzaklaşan
Kendinden kaçan insan..
Bazen kendine bir dost
Bazen de yabancılaşan..
Ben neyim ki
Uçsuz bucaksız bu alemde şimdi?
O kendi aynasında hep
Kendini sorgulayan.
Uyanıp sıcacık yatağından bir gece
Belki üç beş çamaşır alıp da tek başına
Minik adımlarla aniden yuvadan kaçan
Küçük bir karınca belki de yalnızca
O deniz kabuğunda ummana açılan!
Kimbilir belkii o hayallerinde
Her gece yaşayan bir efsane.
Sabahlara kadar uluyan
Mavi yeleli yalnız bir kurt!
Ormanın derinliklerinde
Bir sürü yavrusuyla gezinirken
Gizemli bakışlarıyla dünyayı yakan
Belki de onun resmiydi yıllarca
Yüreğinde taşıdığın sevgiyle.
Belki bir ceylan ya da bir kaplan
Belki bir tilki, bir ayı, bir fil
Ulu bir kartal belki gökyüzünün hakimi
Ya da bir yılan, bir timsah, bir fare
Bir sürüngen, bir kertenkele!
Vadide büyük bir ağaç belki de
Bir dağın zirvesinde azimle
Bütün rüzgârlara meydan okuyan!
Belki de yalnız başına
O şimdi kendi yolculuğunda
Belki cesur bir penguen çocuk!
Kadere meydan okuyan...
Beyaz izler bırakarak ardında
Tüm dünyaya nazikçe
Özgürlüğü fısıldayan...
Papyonlu Küçük Adam!
Güney Kutup Bölgesinde
Antarktika'da, o Buzullarda inançla
Sürüsünden ayrı gezen dağlarda...
Sana bakınca biraz uzaktan
Gözümdeki o imaj;
Sanki herkes ağlarken
O hep gülen adam!
Dünyaya aldırmadan
Kuşlar gibi sonsuzlukta
Özgürlüğe kanat çırpan!
O hiç unutulmayan
Efsane yolculuğunla
Akıllara kazınan varlık!
Ve hep hatırlandıkça
Sevgisiyle içimizi ısıtan.
Sanki seni düşününce
Gizlice gecelerce
Yalnız bir çocuk var içimde
Usul usul ağlayan!
Seni bile bile hani
Ölüme terkettiğimiz o an...
Kalbimi burkan o görüntü...
O sonsuz uyku hali
Yanağının üstünde...
Ah yavrum! Söyle
O nasıl bir haldi öyle!
Papyonlu Küçük Adam!
Birazdan arkadaşların gelecek bak!
Sanki biraz seslensem beni duyacak
Dokunsam şimdi sanki kollarıma atılacak!
Ah yavrum! Penguen Çocuk!
Şimdi kahvaltı vakti!
Haydi uyan artık!
Belgesel filmin çekimi bitti!
Lütfen gözlerini aç!
Ne olur minicik gözlerinle biraz
Biraz daha gözlerime bak!
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 13:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ah işte insan Kendi ateşiyle kavrulan Bazen bir karınca, Bazen bir leopar Bazen de bir penguen misali Kutuplarda kendini arayan... Yalnız bir yolculuk Bir efsane ve o yürek burkan Nazik bir dokunuşu adeta dünyaya Yumuşak temiz ve hassas Papyonlu küçük bir çocuğun O cesur yüreğiyle Bembeyaz izler bırakarak ardında Minik adımlarıyla buzullarda Yüreğimizi ısıtan... Esma Özdemir Istanbul; 28.01.2026 Çarşamba
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!