Amerikan Bilardosuyla Penguen

Edip Cansever
8 Ağustos 1928 - 28 Mayıs 1986
198

ŞİİR


348

TAKİPÇİ

Amerikan Bilardosuyla Penguen

I.

Elleri el gibi kocaman
Beyazda bir nokta gibi kocaman
Kocaman boşluğun küçülttüğü her şey gibi
Biriyle kendini artırıyor durmadan
Biriyle koyunlar gibi güdüyor ötekini
Ayaklarını gizliyor bir köpekle
Evine dönerken sonsuza geçen
Göğü kullanıyorken maviye
Günümüzden sesler alıyor, sesleri
Sürekli, dingin, acısız
Acımaktan kurtulmuş yerlerine
Sonra duvardan duvara çizilerek
Ölü bir korkunçluğu taşıyor
Sen, hey, duvarlar gibi öldürülmek!
En yeni tam-tamları dünyamızın
Ya da kendisiyle bırakılması insanın
Sizi
Sizleri selamlıyor işte.

Doğrusu elinizden ne gelir ki
Siz dolgun yaşamaya bakın günleri.

II.

Çıkacaksanız çıkın, daha karar vermediniz mi?
Baktıkça bakıyorsunuz kendinize
Yetişir! bu da hiç konuşmayan adam yapıyor sizi
Körükler, dev kapılar, balık solungaçları gibi
Emiyor sizi yalnızlık
Kurtarıp rahata geçirin ellerinizi
İşte bir kadın kadına geçiyor yürürken
Sizi alıyor, sizi ölçüyor, sizi yapıyor kendinize
Açığa koyuyor sizi
Bilip de söyleyemediklerinizi
Eve dönmeyi, yemek yemeyi, uy
..........
..........

Edip Cansever
Kayıt Tarihi : 1.6.2001 19:42:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • İlyas Ateş
    İlyas Ateş

    NE BU HAL HANİ ŞİİR

  • Aysun Asar
    Aysun Asar

    YILAN!...


    Her şey biraz öyledir: açtık ve solduk
    Yapraklarımızın yontulmamış topaz renginde
    Çocukla gülün, gülle geçmişin
    Karışık tenimizde sesi
    Koyu kırmızı sesi
    Her şey biraz öyledir: açtık ve solduk.

    Belki sonra unuttuk, mevsimler de değiştirmedi yılanı
    Yılan değişse bile
    Durdu bir helezon gibi gömleği
    Sırtı yontulmamış topaz renginde.

    Dalgınız şimdi
    İçinde yağmurlar yağmurlar...

    Edip CANSEVER

  • Aysun Asar
    Aysun Asar

    kendi yiyer salkımı ele verir talkını inandık zannedenler sanırım biraz aptal olmalı:)
    Günün şiiri seçmekle ruhlar aleminde kendini kral gibi görüp dokunulmazlığı olduğunu sanan,millete ders verirken kendi şarlatanı,şebeği diline dolayan,ağzından çıkanı kulağı işitmeyen zavallı:)
    hiç yorulmana gerek yok salt alttaki yorumlarını oku yeter!
    ne ekerseniz onu biçersinız,
    elbette kimse altında kalmaz ziyadesiyle geri iade eder..
    lütfen iki düşünüp bir söylemeyi öğrenin ve altından kalkamayacağınız sözler sarfetmeyin!
    ve lütfen görüşlerini dile getiren yorumcuların ardından bir karabasan gibi çöküp baskı kurmayın...
    işinize gelmeyen yorumcunun sayfasına uçup bir şiirini alıp Günün şiirinde alaycı bir tavırla sunmayın bu aynı zamanda seçtiğiniz şiire ve şairine de hakarettir...
    o sayfada beğenenleri olduğu kadar beğenmeyenlerin görüşlerine de saygı duymayı öğrenin..hoş ben beğendim de ne oldu ardımdan şarlatan,v.s bir sürü yorumu yazıp sildiniz ben de huyunuzu bildiğim için ve hala ısrarla saygısızlığa devam ettiğiniz için ne yazdığınızı görmeniz adına getirdim kopyelediğim yorumu sundum sayfada...
    ben geliyorum bu değerli sayfa öksüz kalmış diye üzülüyorum,görüşümü yazıyorum ,hazmedemiyor ardımdan kendi deyimiyle tartışma üslubundan uzak kelimeleri sayıyor gidiyor....
    e tabi kendini Günün şiiri seçmekle dokunulmazlığı olmayan bir kral gibi görüyor ya:)
    biz de yazdığı abuk-subuk yorumunu yutup,sessiz-sedasız toz olacağız sayfadan...
    yok öyle yağma!
    şiirini yayınla ve git yoluna!
    milletin önünden, ardından sayfaya bir karabasan gibi çöküp baskı kurma!
    şekil A'da görüldüğü gibi(bakınız bugünün şiirine,
    ooooooo beyefendi silmiş bile!...
    biliyordu elbette başına geleceğini...
    .............................
    İbn-i turab
    İzmir

    21.08.2007 00:08
    ben yorum yazınca; Ahmet Erdem bey kızıyor.
    ahmet beyi kızdırmamak için yorum yazmıyacağım.onlar yazsınlar biz okuyalım.
    bizler küçük adamlarız(!)yorum yazmaya falan hakkımız yok(!)
    bizler şairmiyizki(!)şiirden anlayalım?bunca meşhur şairin(!)çok manalı (!)şiirleine yorum yazmak haddimiz değil(!)

    .....

    diyen üyenin sayfasına uçup bir şiirini alıp Günün Şiiri'de alay edip,egosunu tatmin ettikten sonra silmiş...
    şuna kanaat getirdim ki gerçekten bir ruh hastası...
    zamanını şiirseverleri şiirden yıldırıp, soğutmak amacıyla kendi dediğini yaptırma adına mütemadiyen olumsuz yorum yazıp,üzüp amacına ulaşıp pes ettiren zavallı bir hasta..

    İbn-i turab kardeşimiz öylesine yılmış ki pes etmişe benziyor ama biliniz ki pes etmeyip, haddinizi bildirenler de çıkacak karşınıza...
    üstadımızın sayfasına birbirinden güzel güllerini dikip gitmiştim, güller...güller...güller koksun diye...
    sağolsun Ramazan bey de gül güzelliğindeki yorumuyla eşlik etmiş değerli şiirlere ama bu güzelliği çekemeyip,şeytanca hortlayıp, kötülük tohumlarını serpip gitmiş yine...
    doğrudan,güzelden yana bozulan ruh sağlığının sıhhate kavuşması, değerli üstadımızın kemiğini daha fazla sızlatmaması dileğiyle diyor,
    sayfaya olan duyarlılığı, nazik yorumu için Ramazan beye teşekkür ediyor,
    üstat Edip CANSEVER'in o çok ama çok sevdiğim şiiriyle,
    kötülüklerden arınmış gül kokan bir dünya diliyorum rabbimden...

    GÜL KOKUYORSUN

    gül kokuyorsun bir de
    amansız, acımasız kokuyorsun
    gittikçe daha keskin kokuyorsun, daha yoğun
    dayanılmaz birşey oluyorsun, biliyorsun
    hırçın hırçın, pembe pembe
    öfkeli öfkeli gül
    gül kokuyorsun nefes nefese.

    gül kokuyorsun, amansız kokuyorsun
    ve acı ve yiğit ve nasıl gerekiyorsa öyle
    sen koktukca düşümde görüyorum onu
    düşümde, yani her yerde
    yüzü sararmış, titriyor dudakları
    şakakları ter içinde
    tam alnının altında masmavi iki ateş
    iki su
    iki deniz bazan
    bazan iki damla yaz yağmuru
    mermerini emerek dağlarının
    şiirler söylüyor gene
    ölümünden bu yana yazdığı şiirler
    kızaraktan birtakım şiirlere
    büyük sular büyük gemileri sever çünkü
    ve odur ki büyüklük
    şiir insanın içinden dopdolu bir hayat gibi geçerse
    o zaman ölünce de şiirler yazar insan
    ölünce de yazdıklarını okutur elbet
    ve senin böyle amansız gül koktuğun gibi
    yaşamanın herbir yerinde.

    gül kokuyorsun, amansız kokuyorsun
    bu koku dunyayı tutacak nerdeyse
    gül, gül! diye bağıracak çocuklar bütün
    herkes, hep bir ağızdan: gül!
    ve herşeyin üstüne bir gül işlenecek
    saçların, alınların,göğüslerin üstüne
    yüreklerin üstüne
    bembeyaz kemiklerin
    mezarsız ölülerin üstüne
    kurumuş gözyaşlarının
    titreyen kirpiklerin üstüne
    kenetlenmiş çenelerin
    ağarmış dudakların
    unutulmus çığlıkların üstüne
    kederlerin, yasların, sevinçlerin
    ve herşeyin üstüne bir gül işlenecek.

    bir rüzgar, bir fırtına gibi esecek gül
    yıllarca esecek belki
    ve ansızın dünyamızı göreceğiz bir sabah
    göreceğiz ki
    biz dunyamızı gerçekten görmemişiz daha
    geceyi, gündüzü, yıldızları
    görmemişiz hiç
    tanışmaya komamışlar bizi güzelim dünyamızla.

    öyleyse dostlar bırakın bu yalnızlıkları
    bu umutsuzluklari bırakın kardeşler
    göreceksiniz nasıl
    güller güller güller dolusu
    nasıl gül kokacağız birlikte
    amansız, acımasiz kokacağız
    dayanılmaz kokacağız nefes nefese...

    Edip CANSEVER


    yüreğimizdesin büyük üstat!
    gün gelir umarım gül kokar bu dünya,
    hayallerimizin gerçekleşmesi umuduyla...

  • Ramazan Topoğlu
    Ramazan Topoğlu

    Değerli şairimiz Edip Cansever'e sevgi, saygı ve rahmet.

    Değerli Şiir_Perisi hanımefendiye asaletinden ötürü can sever minnetinden ötürü takdirlerimi sunarım.

  • Aysun Asar
    Aysun Asar

    'Hayatımın hiç bir döneminde bir şiirimi seslendirmesi için kimseden yardım istemedim, ricada bulunmadım, bulunulmasınıda yadırgarım.
    Rumuz: Ahmet Erdem'
    bulunamazsınız çünkü şeytan ruhlu, komplekslisiniz...dünyanın dört bir yanından gelen derken ev adresimize seslendirmemiz ricasıyla postalananları kasdettim....örneğin şu an Memet Fuat Çağdaş Türk Şiiri Antolojisi 1.ve 2.ciltlerini okuyordum... bu kitapları çok saygıdeğer büyüğüm sayın Aydın AKSU değerli bilgileriyle katıldığı TRT RADYOSU BİLGİ YARIŞMASI'ında kazanmış ama bu kitaplar senin kitaplığına yakışır kızım biliyorum ki bu kitaplarda yer alan ünlü şairlerin şiirlerine ses olacak,bizim de ruhumuzu aydınlatacaksın değerli seslendirmelerinde diyerek armağan etmişti sağolsun...bir ölünün şiir seslendirme rica edemeyeceğini kavrayamayacak kadar anlama özürlü desem kibar düşecek yazmış olduğu saçma ve hayvansal yorumu ile kendi şarlatanlığını, kendi şebekliğini kanıtlayan bir geri zekalıya...
    bu arada bizler sadece ev adresimize şiir kitaplarını,ya da sayın Aydın AKSU gibi şair olmadığı halde üstat şiirlerini seslendirmemizi rica ederek kitaplar yollayan sevgili dostlarımızın haricinde okumaya değer gördüğümüz,bizleri dinleyen,şiirde sese önem veren saygıdeğer dostlarımızın şiirlerini de onlar istemeden seve seve ses oluyoruz zaman,zaman...hatta sitemizdeki dostlarımıza da zaman zaman yaptık bu jestleri...sağolsunlar kendiyle barışık olan sevgili şiir dostlarımız gayet mutlu oldular....bir daha sizle muhatap olmayacağımı yazmıştım ama yine şeytani duygularla konuyu saptırdığınız için salt dostlarımız adına ve üstadımızın sayfasında haddinizi bilip,saygısızlığınızı sonlandırmanız adına yaptım bu açıklamayı..değersiz,kaile alınmayacak yorumunuzla seslendirmeye karşı olan antipatinizi tekrar dile getirmiş oldunuz..neyse üzülmeyin sizin gibi kadir,kıymet bilmeyen,sesten,şiirden anlamayan birinin şiirlerine emek verip ses olmaz zaten hiçbir kimse... kendiyle barışık olan ve seslendirildiğinde mutlu olan,şiire verilen emeğin kıymetini bilen dostlarımızın şiirleri seslendirilsin yeter...
    kötü söz sahibine aittir ama şebekten de küçük bir beyninizin olduğunu,algılama kabiliyetinizin sıfır olduğunu, yaptığınız tek işin boş, boş mantıksızca konuşmak, saçmalak olduğunu, bilmem hatırlatan oldu mu size?
    bir şebek eksikti bu sayfada...
    sızlattınız üstadın kemiklerini haddinizi bilin!
    üstadın sayfasını terkedip sayıkladığınız şebeklerinizin yanına hayvanlar alemine dönün...
    insan olana ikaz bir kez yapılır,ama tabi ki insansa....
    bu değerli sayfanı şebekle değil, şiirlerinle süslemeye geldim,
    kemiklerini sızlatana inat bu sayfaya konan en son şey, seçtiği şiire saygısızın koyduğu şebek değil, birbirinden güzel eserlerin,güllerin olacak ve sayfan gül kokacak büyük üstat!
    hem de inadına,amansız kokacak..

    RAHAT UYU!
    SIZLAMASIN KEMİĞİN!
    ESERLERİNE,SAYFANA SONUNA KADAR SAHİP ÇIKIP, SENİ DAİMA SAYGIYLA ANACAĞIZ BÜYÜK ÜSTAT....

    * * * * *

    EDİP CANSEVER: 'BEN NEDEN bBİR OTEL KATİBİYİM? / HASAN ALİ TOPTAŞ

    Hasan Ali Toptaş’ın kaleminden 28 Mayıs 1986’da kaybettiğimiz Edip Cansever’in hatırasına...
    HASAN ALİ TOPTAŞ
    2000 yılından bu yana arada bir beni şaşırtacak türden çeşitli armağanlar alıyorum. Kimi zaman akıl almaz kılıklara bürünerek ne yapıp edip hiç beklenmedik bir anda bana bizzat hayatın kendisi kendi elleriyle sunuyor bu armağanları. Kimi zaman da, sayıları bir elin parmaklarını geçmeyen dostlarım sunuyor. Üstelik sadece güzel değil, aynı zamanda paha biçilmez de oluyor bu armağanlar. Sözgelimi, geçen ay Devlet Tiyatroları oyuncusu sevgili dostum Ahmet Türkoğlu’nun kitaplığından çıkarıp verdiği armağan böylesi bir armağandı; Çağdaş Eleştiri Dergisi’nin bütün sayıları...

    Doğrusu, 1982’de yayımlanmaya başlayan bu derginin bir sayısını bile görmüşlüğüm yoktu. O yüzden, eve gelir gelmez masanın üstünü temizleyip hepsini önüme koydum ve içimi yakan bir gecikmişlik duygusu eşliğinde, her birini alıp büyük bir iştahla tek tek okumaya başladım. Sevinçten ne yapacağımı şaşırmıştım tabii, tek tek okuyayım derken birini bırakıp aceleyle ötekini alıyordum elime. Derken, derginin Haziran 1982’de yayımlanan dördüncü sayısına gelince durdum. Orada, Edip Cansever’le yapılan bir söyleşiye rastlamıştım çünkü. Derginin neredeyse on beş sayfasını kaplayan bu söyleşinin sorularını Adnan Benk, Tahsin Yücel ve Nuran Kutlu soruyordu.

    Tabii, kalemi aldım ve Edip Cansever’in söylediği bazı sözlerin altını çizmeye başladım hemen. 'Bütüne gitmek için ayrıntıları da biraz silmek gerekiyor, çünkü şiir hiçbir zaman ayrıntı değildir, hatta sanat hiçbir zaman ayrıntı değildir. Ayrıntı vardır ama görünmeyen, silinmiş ayrıntılardır. Resimde de bu böyle, sen resmi sık sık ele aldığın için söylüyorum. Baktığımız zaman, işte bu ağaç, bu ağacın yaprağı, bu da altındaki yaprağın damarı diye bakmıyoruz resme. Bu ayrıntılar silindikten sonra kalan şey oluyor resim. Bir şeyi yürütmek, sürdürmek için ayrıntı gerekli ama ayrıntıların okurun gözünde yok olması da zorunlu. Ayrıntı bir marifet gibi kalmamalı,' sözlerinin altını çizdim önce. Hemen ardından, 'Cam işçisine, üflemeye ne zaman başlayıp ne zaman son veriyorsun diye sorsak herhalde şaşkın şaşkın yüzümüze bakar. Nasıl yaptığını çok iyi biliyordur ama, bir ‘anlatılmaz’ı biliyordur. Şiirin de bitişi bazı şeylere bağlıdır. Bazen anlam bile biter de, insan gene de bir ses koymak ister yanına, ya da ses biter anlam bitmez,' sözlerinin altını da çizdim. Sonra, 'Ben güzel şiir yazmak istemiyorum' cümlesiyle 'Şiir kavramlarla yazılmaz' cümlesinin yanı sıra, 'Bir insan yüzünde birçok insan yüzü vardır,' cümlesinin altını da çizdim. Sonra, bu sözlerin hepsini daha önce başka bir yerde okuduğum hissine kapıldım birden. Şiirlerine yüzlerce kez yakından baktığım ve bu denli çok sevdiğim bir şairin sözleri bana elbette yabancı gelmeyecek, diye bu duyguyu pek önemsemedim ilkin. Ama söyleşinin sonuna yaklaşırken, aynı duygu yeniden sardı içimi. Düşüne düşüne nerede okuduğumu hatırladım sonra, Edip Cansever’in birinci ölüm yıldönümünde (Mayıs 1987) Adam Yayınları tarafından yayımlanan 'Gül Dönüyor Avucumda' adlı kitabı açtım ve biraz şaşırarak, vaktiyle orada da aynı satırların altını çizmiş olduğumu gördüm. Hatta, Edip Cansever’in ayrıntılara değinirken resim sanatından da söz ettiği satırların yanına, '26. ve 27. sayfaya, Cansever’in hayatına git, Tanpınar’la ilişkisine bak,' diye bir not düşmüşüm.

    'Beni bir sardunya büyüttü'
    Bunları görünce, belleğimi tazelemek için 'Gül Dönüyor Avucumda'nın ilgili sayfalarına gidip Cansever’in hayatını kendi kaleminden yeniden okumaya başladım tabii. Sonra, komşuları Nigâr Hanım’ı (Ahmet Hamdi Tanpınar’ın kardeşi) anlattığı 26. sayfaya, oradan Ahmet Hamdi Tanpınar’la olan ilişkilerine, oradan da 17-18 yaşlarındaki Edip Cansever’in, şiirlerini göstermek için Tünel’deki Narmanlı Yurdu’na gidişine geldim. Edip Cansever’in anlattığına göre, o gün gözlüğünü takıp şiirleri tek tek okuduktan sonra, 'Bu şiirler çok güzel, hepsi de güzel, ama hiçbiri şiir değil!' diyor Tanpınar. Ardından da, odanın ortasına bir sürü resim yayıyor ve Cansever’e, uzun uzun resme nasıl bakılacağını anlatıyor. Hatta, resim üzerinde çok durmasını, resmi çok sevmesini öğütlüyor.

    Bu paragrafın kenarındaki boşluğa da tutmuş, 'Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Edebiyat Üzerine Makaleler’ine git, Romana ve Romancıya Dair Notlar II’ye bak,' diye bir not düşmüşüm ben. Bu notun yanına da, altını kırmızı kalemle iki kez çizerek, 'resim-edebiyat ilişkisi: Hugo, Goethe, Zola, Baudelaire...' yazmışım. Belli ki, bir yazı konusu için kendime güzergâh çizmiş ve onu öylece unutmuşum orada.

    Bütün bunları gördükten sonra, bu kez de tutup kendimi başka yere gönderirim diye, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın 'Edebiyat Üzerine Makaleler'ine gitmedim tabii. Onun yerine kalktım, 'İlkyaz Şikâyetçileri'nin, alışılmış vakit tanımlamalarının, 'Armalar'ın, çarliston günlerinin, kiliselerin ve tentelerini toplayan pazarcıların arasından geçerek, bana görme biçimleri armağan eden sevgili şairimin yarattığı semtlerden birine, 'Bezik Oynayan Kadınlar'ı seyretmeye gittim. Gidince de, Cemal’i gördüm önce; iç konuşmalarıyla birlikte, buğulu bir camın arkasında öylece duruyordu. Hem ut seslerine benziyordu durduğu yerde hem karşı bahçeden havalanan kokulara hem de hiç var olmayan Manastırlı Hilmi Bey’e. Aynı zamanda, Cemal’in dudaklarını yüzerek geçen kırmızı balığa ve bu balığa bakan annesine de benziyordu Cemal. 'Anlaşılmayanın ta kendisi'ne de benziyordu. Aynı zamanda zamana dönüşmüş buğulu bir sesle, 'Ey yağmur sonraları, loş bahçeler, akşam sefaları/Söyleşin benimle biraz bir kere gelmiş bulundum,' da diyordu sanki. Sonra, işte Cemal orada 'susmanın su kenarında'ymış gibi dururken, 'iki sesi taşıyan bir ses' edasıyla Cemile’nin, Seniha’nın ve Ester’in kalbinden geçip başka sokaklara doğru yürüdüm ben ve başka sokaklar dediğim bu sokaklarda, 'Beni bir sardunya büyüttü belki,' diye mırıldanan hayal meyal bir adamla karşılaştım. 'Yüzyıllarca önce kırılmış bir kemik sesi'ne benziyordu bu adam, bir hayli solgundu, 'kelebeklerden dokunuşlar alan bir yaprak gibi ince'ydi ve kendi dalgınlığını dalgalandırmaktan korkarcasına hem yavaş yavaş yürüyor hem de tuhaf bir sesle arada bir bana dönerek, 'Ben Ruhi Bey Nasılım,' diye soruyordu. Daha doğrusu, bendeki kendisine soruyordu bu soruyu. Bendeki denizlere, bendeki bitki ve hayvan konumlarına, bendeki uzaklara ve bu uzakların uzağındaki boşluklara soruyordu.

    'Edip uyanıyor...'
    Sonra, işte bu 'nasıl olan Ruhi Bey' kayboldu aniden. Bir kadının ölüsü değilse bile içinden yanmış bir konağın enkazı kaldırıldı da, gövdesi hafifleyip uçuverdi sanki. Ben de, çiçeklerin aralıklarına bakan hüzünlü bir çiçek sergicisinin, içinde yaz kırıkları taşıyan bir meyhane garsonunun, sağ bileğinden yaralanmış patronun ve kürk tamircisi Yorgo’nun yanından geçerek, Umutsuzlar Parkı’nı geride bırakıp otellere doğru yürüdüm o sırada. Amacım oteller arasında duran Otel Otel’inin en üst katındaki hayali odalardan birine gidip oradan hem şehre bakmak hem de adı bende saklı bir şairin şiirini okuyup ölüm yıldönümünde Edip Cansever’i anmaktı.

    Kelimelerden yapılmışa benzeyen otelin kapısından girdiğimde, 'Eskiyim, renksizim, kimsesizim,' diye mırıldanıp duran otel kâtibiyle karşılaştım gene; tedirginliğiyle birlikte, silik bir soru işareti gibi öylece oturuyordu. Ben onun bir şey sormasına ('-ki otel kâtipleri sorar') zaman kalmadan merdiven basamaklarını tırmandım hemen, odama girdim ve cebimdeki şiiri çıkarıp okumaya başladım; 'bir ipeğin dokunuşu geri işliyor işte / kapatınca gözlerini / karanfil / karanfile çarpar gibi / yokluğuna akıyor susuzluğum yokluğundan / büyüyen büyüsün artık geleceğime // bu sokakları yürüme desem / içimizi dolanan / bu arzularla uyuma // her elin gölgesi ekmeğe benziyor işte / her kirpiğin ucunda bin düş yanıyor / ve şiirin çiçekevinde her sabah / karanfil / karanfilden artar gibi / Edip uyanıyor'

    Ardından da, şehre baktım. Şehrin ışıklarına, çizgilerine, seslerine, aşklarına, kavgalarına ve bütün bunların arasında bir belirip bir kaybolan sıkıntılı boşluklarına baktım daha doğrusu. Hatta bir oldu Cemile, bir oldu Cemal, bir oldu Ester, bir de oldu ille de Ruhi Bey gibi baktım. Ben bakarken, otel kâtibi de aşağıda yeniden mırıldanmaya başlamıştı. Söylediği ilk şey şuydu elbette; 'Anlamadığım şu / ben neden bir otel kâtibiyim'.



    EDİP CANSEVER
    (1928-1986)


    MASA DA MASAYMIŞ HA
    Adam yaşama sevinci içinde
    Masaya anahtarlarını koydu
    Bakır kâseye çiçekleri koydu
    Sütünü yumurtasını koydu
    Pencereden gelen ışığı koydu
    Bisiklet sesini çıkrık sesini
    Ekmeğin havanın yumuşaklığını koydu
    Adam masaya
    Aklında olup bitenleri koydu
    Ne yapmak istiyordu hayatta
    İşte onu koydu
    Kimi seviyordu kimi sevmiyordu
    Adam masaya onları da koydu
    Üç kere üç dokuz ederdi
    Adam koydu masaya dokuzu
    Pencere yanındaydı gökyüzü yanında
    Uzandı masaya sonsuzu koydu
    Bir bira içmek istiyordu kaç gündür
    Masaya biranın dökülüşünü koydu
    Uykusunu koydu uyanıklığını koydu
    Tokluğunu açlığını koydu
    Masa da masaymış ha
    Bana mısın demedi bu kadar yüke
    Bir iki sallandı durdu
    Adam ha babam koyuyordu.


    İNFİLÂK
    Ben gidince hüzünler bırakırım
    Bu senin yaşadığındır
    Bir ev sıkılır kadınlardaki
    Bir adam sıkılır kadınlardaki
    Seni sevmek bu kadar mı
    O benim yaşadığımdır.

    Bazan da bir yerde kuşlar vardır
    Ne uçmak ne görünmek için
    Bir karanfil pencereyi deler
    Bir kapı kendiliğinden kapanır
    İstesek sevişirdik, ama olmadı
    Biz değil yaşayan acılardır.

    Gitsem de her yerde biraz vardır
    Hatırda zamansız bir plak
    Bir otel kapısı, biraz istasyon
    Vardır o seninle birlikte olmak
    Buluşur çok uzaktan ellerimiz
    Ve nasıl gözgözeyiz ansızın bir infilâk.


    İÇİNDEN DOĞRU SEVDİM SENİ
    İçinden doğru sevdim seni
    Bakışlarından doğru sevdim de
    Ağzındaki ıslaklığın buğusundan
    Sesini yapan sözcüklerinden sevdim bir de
    Beni sevdiğin gibi sevdim seni
    Kar bırakılmış karanlığından.

    Yerleştir bu sevdayı her yerine
    Yüzünde ter olan su damlacıklarının
    Kaynağına yerleştir
    Her zaman saklamadığın, acısızlığın son durağına
    Gül taşıyan çocuğuna yerleştir
    Ve omuzlarına, daracık omuzlarına
    Üşümüş gibisin de sanki azıcık öne taşırdığın
    Tam oraya işte, uçsuz bucaksız bir düzlükten
    Bir papatya tarlasıyla ayrılmış göğüslerine yerleştir
    Ve esmerliğine bir de, eski bir yangının izlerinin renginde
    Saçlarının yana düşüşüne, onları bölen ikiliğe
    Alnından başlayan ve ayak bileklerinde duran
    Yani senin olmayan, seni boşluk gibi saran hüzne yerleştir
    Yerleştir onu bir kentin parça parça aklında tuttuğun
    Kar taneleri gibi uçuşan
    Ve her gün biraz daha hafifleyen semtlerine
    Yerleştir bu sevdayı her yerine.

    Ekledim ben tattığım her şeyi denizlere
    Bildiğim ne varsa onlar da hep denizlerden
    Sen de bir deniz gibi yerleştir onu istersen
    Sevdayı
    Ve köpüklendir
    Ve yaşlandır ki işte kederi anlamasın
    Ama dur, her deniz yaşlıdır zaten
    Öğrenmez ama öğretir mutluluğu
    Bizim sevdamız da öyledir, iyi şiirler gibi
    Biraz da herkes içindir, Ve gelinciğin ikinci tadına benzemeli
    Var eden kendini birincisinden
    Yani bir sevdayı sevgiye dönüştüren.

    Ben şimdi bir yabancı gibi gülümseyen
    Tanımadığın bir ülke gibi
    İçinde yaşamadığın bir zaman gibi
    Tam kendisi gibi mutluluğun
    Beni bekliyorsun
    Ve onu bekliyorsun beni beklerken.


    YERÇEKİMLİ KARANFİL
    Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde
    Oysa ki seninle güzel olmak var
    Örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi
    Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda
    Midemdi aklımdı şukadarcık kalıyor.

    Sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte
    Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel
    O başkası yok mu bir yanındakine veriyor
    Derken karanfil elden ele.

    Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle
    Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil
    Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk
    Birleşiyoruz sessizce.



    MANASTIRLI HİLMİ BEYE DÖRDÜNCÜ MEKTUP
    Yıllar geçmedi, yıllar eskidi
    Dokunduğum yerde kalıyorum
    Yaşlı bir kelebek gibi.

    Yeni bir renk buldum bugün, suyun akışı rengi
    Oyuğumdan çıktım
    Çıkmamı duydum
    Bir süre yürüdüm yürüdüm
    Hiç kimsenin ağzını dayayıp da
    Suyunu içmediği bir çeşme gibi durdum
    Durdum ki
    Önce bir elektrik mavisi çöktü içime
    Sanki bir suya anlatıldım da bilinemedim
    Ben
    Benzersiz bir geyiği okşar gibi
    Yol boyunca insanların
    Sevgisizliği okyaşıp geçtim
    Yol boyunca insanların
    Uzak yakınlığını
    Okşayıp geçtim
    Sinema girişlerindeki fotoğraflara baktım ?bir süre?
    Çürük elma kokulu bir sokağa girdim
    Küçük bir alana çıktım
    Cemal'i okuldan aldım
    Sonra...
    Kestiydim saçlarını çoktan
    Gözleri bir çift medüza şimdi
    Cemal'i
    Kurtuluş'ta unutulmuş bir bahçe için
    Bahane Cemal
    Kolları iğreti, kısa
    Kır yolları gibi tekdüze bir anlatım yürüyüşünde
    Anlamsız
    Ve yanyana gelince beton yapılarla
    Hep aynı soğuk ve yapışkan hüzün
    Yedeğine alıyor ikisini de
    Oysa pencerelerden sarkan ışıklar bile
    Herbiri başka başka
    Acılar başka başka
    Her günkü sözler, her günkü konuşmalar
    Aynı plaklarla aynı şarkılar
    Tutmuyor hiç birbirini
    Ve
    Mutluluk
    Bir kibrit çöpü ne kadarcık yanarsa.

    Eski bir lokantadayız Hilmi Bey
    Beyoğlu'nda, arka sokaklarda
    Karşıdaki vitrinde
    Yeni cilalanmış bir tabut
    Bu garip gün sonundan sanki
    Pespembe üç haç eklenmiş ağzına
    Cemal'in
    Sadece pasta yiyor şimdilik
    Duvardaki denizkızına bakıyor ara sıra
    Bir düğmesi kopuk ceketinin
    Tırnakları tertemiz
    Gömleği buruşuk ?biraz?
    Bazı belirtiler bazı belirtilerle buluşunca
    Sözleşiyor kafasında insanın:
    Bu çocuk beni hiç sevmedi
    Sevmeyecek.
    Kim kimi sevdi? kim kimle yaşıyor ki?
    Bezik oynuyoruz, rakı içiyoruz
    Ve konuşmuyoruz gerekmedikçe
    Arada mektup yazıyorum sana
    Ah, olmayan sana. Hiç olmadın ki
    Bunu kendime, Cemile'ye söylüyoruz.

    Bitti yalnızlıklar, bir büyük yalnızlık var artık
    İki kaktüs gibiyiz Cemal'le ben
    Kendi çöllerimizden koparılmış.


    YAŞ DEĞİŞTİRME TÖRENİNE YETİŞEN ÖYLE BİR ŞİİR


    Tomris Uyar'a

    Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç
    Yağmurlar altında gördüm, kadeh tutarken gördüm de
    Bir kıyıya bakarken, bakarkenki ağlayan yüzünle
    Ve yaraşırsa ancak Monet'nin
    Kadınlarına yaraşan giysilerinle
    Gördüm de
    Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.

    Öyle kısaydı ki adımların, diyelim bir yaz tatilinde
    Bir otel kapısının önünde, tahta bir köprünün üstünde
    Bir demet çiçekle paslanmış bir kedi arasında
    Öyle kısaydı ki adımların
    Şöyle bir bardak yıkayışının vaktiyle
    Ölçülür ve denk düşerdi ancak
    Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.

    Yok bir yanıtın nereye diyenlere
    Bir buz titreşimi gibi sallantılı ve şaşkın
    Ve çabuk bir merhaban vardır bir yerden gelenlere
    O bir yerler ki, diyelim çok uzak olsun
    Sen gelmiş gibisindir oralardan, otobüslerden
    Yollardan, deniz üstlerinden topladığın gülüşlerle
    Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.

    Seni görünce dünyayı dolaşıyor insan sanki
    Hani Etiler'den Hisar'a insek bile
    Bir küçük yaşındasın, boyanmış taranmışsın
    Çok yaşında her zamanki çocuksun gene
    Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.

    Mart ayında patlıcan, ağustosta karnıbahar
    Mutfağın mutfak olalı böyle
    Bir adın vardı senin, Tomris Uyar'dı
    Adını yenile bu yıl, ama bak Tomris Uyar olsun gene
    Ben bu kış öyle üşüdüm ki sorma
    Oysa güneş pek batmadı senin evinde
    Söyle
    Ben seni uzun bir yolda yürürken gördüm müydü hiç.


    İLKYAZ ŞİKÂYETÇİLERİ/VI
    ANLAMIYORUM
    Anlamıyorum, hiç anlamıyorum
    Bu bungunluğun altı uysal bir deniz
    İlkyaz papatyaları çocuk dişleri gibi
    Bir gündüzün ortasında bir güpegündüz
    Öptükçe öpüyor bir yavru serçe
    Sapıyla birlikte bir karanfili
    Ama anlamıyorum, hiç anlamıyorum.

    Gördüm mü görmedim mi, bilmiyorum da
    Güneşle sarmalanmış limon çiçekleri mi
    Elimi uzatınca hemen kaybolan
    Elimi çekince ele veren kendimi
    Bir bungunluk ki işte, bilmem ne yapsam
    Öyle bir kulp gibi biçimlenip de
    Bir yerlere mi boşaltsam kendimi.

    Anlamıyorum, hiç anlamıyorum
    Nisandan hazirana
    İki oğlu olmuş bir kadın gibi

  • Ayhan Uçar
    Ayhan Uçar

    Şiir yerine,
    Msn adresleriyle üretim yapıp
    harem kurup haremini bir zamanlar bana da sunan ucuz polis muhbiri varlık ,
    hayatta ucuz varlıkları iplemedim,
    iplemem de,
    ama iplemem gerktiği yerlerde,
    altlarına giyecekleri olmadı,
    iplenmeyecek kadar küçük adamları iplemem,
    karı haremini kur burda ve onları üyelere sunmaya devam et şiir yerine,
    alıcısı bol olur elbette.,
    hata bu imalat hatası ucuz polis muhbirinde değil,
    onu şiir sitesinede buraya getirip,
    pazarlamacılık yaptıranlarda,
    devam,
    şiir pazarlayamayanlar başka şey pazarlarlar..

  • Aysun Asar
    Aysun Asar



    Buda Avukatın Avukatı.yazarken,
    Buda değil bu da olacak... sadece bir tanesiydi...vaktinizi böyle boş şeylerle,çekememezlikle harcayacağınıza madem ki Günün Şiiri'ni seçiyorsunuz yazım kurallarına daha dikkat etmeniz gerektiğini düşünüyorum...
    yayınladığınız şiirlerde de yazım hatası gördüğünüzde gözardı etmez düzeltmiş olursunuz siz de...art niyetsiz,şiir adına bir hatırlatmaydı...belirtmiş oldum bu vesileyle...
    gelelim yanıtınıza....
    şükürler olsun ki en azından sizin gibi ne konuştuğunu,ne yazdığını bilmeyen birinin şakşakçısı,avukatı değlim...
    yine saçmalamadan önce gözlüğünüzü takın da tekrar bakın aşağıdaki yorumunuza!
    lafın nereye gittiğini düşünmeden savurduğunuz sonra dank edip sildiğiniz Günün Şiiri ile hiç ama hiç alakası olmayan, sinir edip amacınıza ulaştıktan sonra sileceğinizi tahmin ederek kopyelediğim,hala daha büyük üstadın sayfasını kirletmeye devam ettiğiniz, bardağı taşırınca da önünüze sunduğum aşağıdaki o iğrenç, o seviyesiz, o şarlatan yorumunuzu kime hitap etmişsin,gözlerinizi kocaman açıp bakınız bakalım...
    yoksa Şiir Perisi rumuzlu bir başkası mı var da O'mu yaptı benim avukatlığımı?
    herkes siz gibi avukat kiralamıyor...
    hala kendinize gelmiyor,ısrarla üstadın bu çok değerli sayfasını saçmalıklarınızla kirletmeye devam ediyorsunuz...
    sonra ben sadece kendimin değil haksızlığa uğratılan herkesin avukatıyım...
    kendiniz gelemeyince kiraladığınız,üyelerinizin üzerine saldırttığınız avukatınız olmaya çalışan avukat bozuntuları örneklerinde olduğu gibi...
    kendiniz avukat kiraladığınız için başkalarının da kiralayabileceğini düşünüyorsunuz...ben kimseden akıl almam ne kendi hakkımı ne de haksızlığa uğramışların hakkını da asla ihlal ettirmez,tanıyayım ya da tanımayayayım hiç ayırım etmeksizin insanlık adına,haddini bildrme adına gönüllü avukatlığını yaparım...
    siz önce kiralayıp, üyelerinizi aşağılattırdığınız avukat bozuntusu şakşakçınızın yazdıklarına bakın...
    madem ki www.antoloji.com adına varsınız,
    madem ki Günün Şiiri'ni seçiyorsunuz,
    benim gibi şiiri ve şairi koruyanı değil de,
    üyelere ders vermeye çalışan bu üyenin haddini bildirin...bildiremezsiniz çünkü siz kiraladınız kendiniz gibi lafı savurup nereye gittiğini bilmeyen,üyelerinize hakaretler yağdıran, kiralık avukat bozuntunuzu...
    cevap hakkı doğurmayın diyorum size ısrarla yazıyorsunuz ve ben de ısrarla yanıtlamaya mecbur hissediyorum kendimi bu çok saygı duyduğum sayfaya rağmen...çünkü ne kendime,ne de şiir adına burada toplanan dostlara laf söylettirim... söz açılmışken buyrun işte bahsettiğim,üyelerinize insan bücürleri deyip ders vermeye çalışan kendiniz gibi haddini bilmez avukatınızın sayın Sinan YEMİŞLİ beyefendinin GÖKYÜZÜ YIRTIĞI adlı şiirinde üyelere yaptığı hakaret dolu yorumu...

    ..............

    curae leves loquuntur ingentes stupent
    Ankara
    Bayan, 27

    15.08.2007 18:31
    HAH HAAY!
    İşte bana sıra geldi:
    Şimdi buraya zahmey edip gelen ve içini dışını kusanları bir bir değerlendireceğim....:))
    ..............................
    'YusufZiyaKarahasanoğlu' kadar kendiyle barışık bir tek insan yok buradaki yorumlarda! Önce bunu söyleyeyim şeker kardeşlerim!!!
    .............................
    'Papatya' ve 'Osman Demircan' nickiyle yazanların da alnının ortasından öpüyorum.Bu kadar tarafsız,incitmeden beğenisini belli edenlere az rastlanıyor da...
    Onlara kırmızı kurdele benden!
    (SANKİ ONLARIN BENDEN KURDELE ALMAK GİBİ BİR İSTEĞİ DE VARMIŞ GİBİ...Neyse)
    ......................................
    Devam ediyorum:
    ........................................
    Şimdi sıkı durun:

    Aşağıdaki nicklerle yazanların şiirlerine gidip bir bakın Allah aşkına yaaaaa!!
    Hah haaaay...
    Kör köre körsün derken bari BADEM GÖZLERİ olsa!!!
    'Hiçbirşeyimsin', 'desauza', 'mületci aşkıya', 'xwendekar' RUMZULI ARKADAŞLAAAR!!!
    Laf olsun diye gelip kendi çok mükemmel şiirleriyle kıyaslayıp buraya ağzını silip gidenler Hey!
    SİZE DE KOCAMAN EV ÖDEVİ:
    Tahtaya yüz kere ben kendimi geliştirmedikçe başkalarının kusurlarını böyle eleştirmeyeceğim' yazacaksınız...
    Anlayana kadar.Eliniz ağrıyana kadar....
    ............................................
    Gelelim 'Şiir Cini/ Şiir Misyoneri' amcaya...
    Müthiş bir muhayille gücü ile alınmış bu nicke bir şey demeyeceğim konumuz 'bilmediğini sallama' çünkü:
    Bak Şiir cini,
    Benim şiirim bu dediğin kaç tane üretimin var bi onu görelim! Sonra , yukarıdaki veya HERHANGİ BİR BAŞKA ŞİİRLE bu yazdığını karşılaştıralım..
    Sana kim misyoner (!) görevini vermiş,Kendi kendine gelin güvey olmuşsun başkalarının şiirlerini seslendirmekle şiir cini olunmaz!
    Kalk! Git İlhan Berk'in hayatına bak.
    Seninki kadar dolu mu değil mi?
    Ne üretmiş filan...
    Oku! Türk edebiyatını oku!Nedir bilgin ki, kalkmış bir de terorist gibi yok seçilen şöyleymiş yok değmezmiş diye atıp tutuyorsun...
    Terbiyeli ol...
    SANA DA CEZA ŞU:
    Gece yatmadan 100 kere NİSA suresini oku ve yaradandan ötürü sevene kadar insanoğlunu okula gelme...
    Hadi bakem..Herkes marş marş...
    İnsan bücürleri sizi...

    .....
    maalesef üyelerinize hakaretler yağdıran bu üyenin ardından çıkıp da tek kelime etmediniz...belirttiğim gibi sebebi belli...ama büyük üstat Edip CANSEVER'in okuru az diye üzülüp arkadaşlar lütfen değerlerimizin kıymetini bilelim dediğimde gecenin 03:46'ında pusuya yattığınız şeytan kabuğunuzdan çıkıp iğrenç, yorumunuzu kustunuz...bakın bakalım yorumunuzda üstatla ilgili tek kelimeniz var mı ?... üstada değil de bizim ağlayarak, oynayarak, şaklabanlık yaparak şiir seslendirdiğimizden bahseden,bizi Ahmet'le,Mehmet'le kıyasladığınız kendiniz gibi seviyesiz hakaret dolu yorumunuz var...bizim sayfada emek var emek...biz ağlamaz ağlatırız, oynamaz oynatırız...gerek duygusal,gerek şive,gerekse milli,dini tüm şiirleri duyarak,hissederek,yüreğimizi vererek seslendiririz...biz şiire hayatımızı vermişiz...kötü söz sahibine aittir, biz siz gibi şarlatanlık yaparak değil, gerek dostlarımızın,gerek üstatlarımızın şiirlerini seslendirerek,şiire büyük bir ciddiyele,alın teriyle,emek vererek hizmet ediyor, yıllardır dünyanın dört bir yanından seslendirmemiz ricasıyla sevgili dostlarımız tarafından postalanan yüzlerce şiir kitaplarına, antolojilere ses olmaya çalışıyoruz...başarımız sizi neden bu kadar rahatsız ediyor, bu çekememezlik nedir Allahaşkına!
    değerli vaktimi ziyadesiyle çaldınız, size son kez yazdım sayın Ahmet ERDEM!
    elinizi vicdanınıza koyup,yazdıklarımı dikkatlice okursanız eminim haksız olmadığımı anlayacaksınız...
    üstadın sayfasına ve değerli zamanıma daha fazla saygısızlık yapılmasına asla müsade etmiyeceğimi, son yorumum olduğunu belirtiyor,bilgisayarımı kapatıp çıkıyorum...
    hal ve hareketlerinizin gerçek bir şiirsevere yakışan güzellikte olması dileğiyle diyor, söz hakkı doğurup,yazmak zorunda bıraktığınız için de üstat Edip CANSEVER'den özür diliyorum...
    ve eminim ki üstat beni bağışlayacak, dün siz burada dedikodumu yapıp,boşa kürek sallarken yine eminim ki o saatlerde o çok ama çok sevdiğim YERÇEKİMLİ KARANFİL adlı şiirini seslendirip edebiyatcim.com'da yayınladığımı, kendisine ve şiirlerine ne kadar hayran olduğumu, ne kadar saygı duyduğumu hissetti büyük üstat....
    ruhu şad olsun....


  • Aysun Asar
    Aysun Asar

    değerli hocam bu sözleri söylediyse vardır elbet bir sebebi...söyleyene değil söyletene bak demiş atalarımız...az bile söylemiş size haksızlığa ve adaletsizliğe gelemeyen hocamız...gecenin bir yarısı şairin sayfasını okuyan olmamış diye masumca yorum yazan ve arkadaşlar lütfen değerlerimizin kıymetini bilelim diyerek şiir adına,değerlerimiz adına ricada bulunup yorum yazan bir üyenin yani benim ardımdan,
    .............


    'Rumuz: Ahmet Erdem
    18.08.2007 03:46
    Şiir Perisi!

    O ruhlar aleminde olduğu için 2001 yılından beri antolojide kayıtlı şiiri görmemiş olmalı,

    İşte günlerdir yerden yere vurdukları, bir makinadan bile duygusuz ve şuursuz buldukları insanların antoloji üyeliri ile buluşturmak istediği şiirin altında acıtasyon yaparken neler hissetti acaba.

    Anladık ki antoloji üyeleri olarakşuursuzuz, sorumsuzuz, iyi şiirden anlamıyoruz peki şiir perisi ve onun silahşör arkadaşı niye uğramamış bu zamana kadar.

    İşleri güçleri şiirden ya şiirden bir bölümü kopyelereyerek harika demek yada şiirden esinlenerek onlara cevap niteliğinede şiirsel satırlar yazmak.

    Heryeyse yinede bir ilermele var ve günün şiirini beğendiler.

    Mutlaka bir dere kenarında tavşan bacağı kırılmış olmalı.

    Bu şiiri Şair Mehmet Esattın sesinden dinlemek lazım. Bir şiirle bir okuyucu ansak bu kadar bütünleşir.

    Bazıları gibi şarlatanlıkyapmadan, ağlamadan, oynamadan şiiri şiir gibi okuyandan dinlemek çok daha güzel.

    Ustalara saygılarımla.' diyen,
    yazmış olduğu bu yorumla iç dünyasını yansıtan, bizi çekemeyen şeytani bir karektere sahip olan siz Rumuz: Ahmet Erdem adlı üyeye...
    ben ilk yorumumda şairle konuştum...ne diye ardımdan bu seviyesiz yorumunuzu yazıp bu sözleri sarfettiniz o halde?
    şeytanca hakaret dolu yorumlar yazıp silmeyi meslek edinmişsiniz siz kendinize...yazmış olduğunuz bu son yorum bardağı taşırdı ve yazıp,sildiğiniz bu seviyesiz yorumunuzu tekrar hatırlatmak zorunda bıraktınız ısrarla devam eden haksız yorumlarınızla...
    hem suçlu hem güçlü olamayağınızı bilmelisiniz...
    size muhatap olmuş mu bu kalitesiz yorumunuzda hitap ettiğiniz Şiir Cini ve Şiir Perisi bir daha güzelce okuyun bakalım yorumlarımı...
    kötü söz sahibine aittir,
    ardımdan...gibi çıkıp Edip CANSEVER'in sayfasını böylesine iğrenç bir yorumla kirleten aslında kendi şarlatan olan siz Rumuz: Ahmet Erdem adlı üyeye müstehak elbette...sözde Günün Şiiri'ni seçiyorsunuz...ardımdan Günün Şiiri ile alakalı olmayan, sesli şiirlerimize ve söyleyiş biçimlerimize çamur atıp, Ahmet'le,Mehmet'le mukayese ederseniz elbette ziyadesiyle yanıtı verilecektir...
    suçlusunuz, özürünüze ihtiyacımız yok ama bari
    hiç olmazsa hala şairin sayfasını kirletmeyin
    ve bundan sonra haddinizi bilip böyle cevap hakkı doğuracak şeytani yorumlar yazmayınız sayın: Ahmet Erdem...

  • Yunus Karaçöp
    Yunus Karaçöp

    Ey ruh....

    Duymayıver....Görmeyiver...Aldırma..

    Seni yaşarkende sevdim...Şimdide seviyor ve sana dualar ediyorum...

    Mekanın cennet olsun Rahat uyu aldırma..

    Senin yerine ben üzülürüm..

    Üzgünüm üstat.......yunus karaçöp

  • Ayhan Uçar
    Ayhan Uçar

    Sırf bu sitede,
    610.000,
    şiir aleminde yüzlerce sitede 1 milyonu aşkın kişiye ulaşıp, onlar tarafından dowloand edildik,
    yüzlerce şaire ve onların şiirine aracılık ettik,
    meselem bu tür ufak adam müsvetteleri olmadı,
    bu tür harem ağalarının şiire verdiği zarar
    ve kirlettikleri şiir oldu,
    yoksa,
    polis muhbiri ehmedi kim ipler,
    mesele başka,
    Şiirde
    bizim ne yer ne de kişiler meselemiz hiç olmadı,
    olmayacakta....

TÜM YORUMLAR (31)