Köyler boşaldı, şehirler doldu taştı,
Taşralı penguen de, nedamete bulaştı,
Oysa tabiatı gereği, oldukça da yavaştı,
Çok-un içinde ki az, az’lıkta ki yok oluş!
Şehrin çeşmelerinden, ahlaksızlık akarken,
Bir yudum içenin, ar damarı çatlarken,
Elbiseler kısalıp, bedenden çıkarken,
Çok-un içinde ki az, az’lıkta ki yok oluş!
Ruhlar savrulup, bedenle irtibat kesilince,
Maneviyatın üstü, tek kalemde çizilince,
Madde ağırlaşıp, penguende ezilince,
Çok-un içinde ki az, az’lıkta ki yok oluş!
Üşümemek için, birbirine sokulanlar,
Yaz gelince, kışları vefayı unutanlar,
Sevgiyi hiç edip, kökünü kurutanlar,
Çok-un içinde ki az, az’lıkta ki yok oluş!
Taşralı penguen, keşke öze dönse,
Yaşam alanı köyü, bunu bir görse,
Yeniden kaderini, yolunu çizse,
Çok-un içinde ki az, az’lıkta ki yok oluş!
Kayıt Tarihi : 29.01.2020 16:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!