Yalan Olur Şiiri - Şule Akşit

**YALAN OLUR**

Tıpkı sevilme hevesini
Sevilmek zanneden bir çocuk olduğum gibi,
Yaşama hevesini
Yaşamak zanneden bir kadınmışım.
Bana benden başka kime zarar gelirdi ki, gelmedi.

Ümitte kaldım hep,
Boyum mu yetmedi,
Nasibin mi boyu uzundu, yetişemedim.

İyi ve cesur olan kazanır dediler,
Bunun gayretinde oldum hep.

Cesaretle bitip tükenmez cümleler kurdum
Yaşamımın her satırında, tek başıma...

Tek başıma cümlesi önemli,
Hiç tek başıma da kalmadım;
Hep yanımdaydı cesaretin gerçek sahibi...

Şöyle ki,
Sabah akşam anlatsam sonu gelmez.

Ya itiraz edeceksin ya da yoluna bakacaksın.
Yol sana bakar mı bilmem, yol dediğin şey galesiz...

Olana itiraz nafile, o sebeple etmeyeceğim,
Hüküm geri alınmıyor, öğrendim.

Her şey bir şeyle;
Gece gündüzle, güçlü acizle bütünleniyor.
Acizlik sadece cesaretsizlik olsaydı keşke...
Kalleşlikmiş, fesatlıkmış, sinsilikmiş meğer;
İtirazın ahmaklık olduğu bir denklem...

Tüm matematiği ve olağanlığıyla yaşam sürerken,
Günler art arda devrilecek,
Yine yorgunluk çayımı demleyeceğim.
Belki bir dostum gelecek, hasbihal edeceğim,
Bazen de dost yolu gözleyeceğim, kim bilir?

Kuşlar, köpekler ve kediler,
Bir de çiçekler...
Yaşayıp gideceğim.

Son demde yüzümde acı bir gülümseme;
Gücenmedim desem yalan olur...

📍 Denizli

✍️ **Şule Akşit**