İşte şimdi anladım...
Mutluluk denilenin aslında umutların gölgesi olduğunu,
O umutlara ulaşmanın zorluğunu,
En hasta kalbin bile atmak için sadece aşkla dolduğunu,
Yaprağın aşık olduğu toprağa kavuşmak için ölüp solduğunu,
Her doğru sandığımın yalanların çemberlerinde kaybolduğunu,
Kalbim aşkla yanarken seninkinin başka şeylere kavrulduğunu,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta