Yağmur Şiiri - Çağdaş Yorulmaz

Yağmur düştü gönül bahçeme,
Gözlerim yaş dolu, ruhum kırık dökük.
Bir zamanlar birlikte aşk tohumları ektiğimiz,
Şimdi yalnızlık fırtınası içindeyim, kimsesiz ve öksüz.

Gözlerine düşen yağmur damlaları gibiydim ben,
Her bir damla seninle yeşerir, hayat bulurdu.
Ama şimdi sensiz, çaresizce ıslanıyorum,
Kalbimdeki acıyla savruluyorum, paramparça oluyorum.

Sözlerimde sevgi çiçekleri açardı,
Dokunuşlarımızın sıcaklığı sarmıştı her yeri.
Ama şimdi sessizlikle dolu boş bir dünya,
Sözcüklerin anlamsız, yokluğun soğuk ve ürkütücü.

Günler, aylar geçse de içimdeki hüzün durmaz,
Anılarımızın izleri silinmez kalbimden.
Ama belki bir gün geri dönersin diye umut ediyorum,
Ruhumun susuz kaldığı bu çorak topraklara yeniden yağarsın diye.

Ama şimdi ayrılığın acısı içimi yakıyor,
Gözlerim bulutlanmış, yüreğim yaralı.
Yağmur düşerken, içimdeki fırtına hiç dinmez,
Sitemim, özlemim, aşkım yağmura karışır, yitip gider.

Yağmur, seninle başlayıp seninle biten bu şiir,
İçimdeki fırtınalara tercüman olur.
Belki bir gün gelir, yeniden yağarsın
Aşkımızın bereketiyle dolu bir baharla.