Yağmur Şiiri - Mahmut Koçan

Yağmur yağıyor dışarıda,
Dereler akıyor kurumuş toprakta.
Gecenin gölgeleri girmeye çalışıyor kalbime,
Aklımda yalnız sen, yüreğimde sensiz ben.

Yağmur yağıyor bedenime,
Damlalar örtüyor bedenimi.
Kalbimdeki sancı yakıyor yüreğimi,
Sensizlik hapsediyor benliğimi.

Her an uzaklaşıyorum senden,
Her damlada mahvoluyorum derdimden.
Her yağmur damlası alıyor bir parçanı benden,
Düşen her damla siliyor kokunu tenimden.

Saniyeler tek sırdaşım,
Dakikalar tek yoldaşım,
Sensizlikse var olan tek düşmanım.

Yağmurun soğukluğu işliyor tenime,
Soğukluk giriyor yüreğimde, en derine.
Sesin acı veriyor bana,
Kokun zehir oluyor varlığıma.