Vuslat Bahçesi Şiiri - Meçhulle Şiirler

Geceleri senle uyumayı özledim
Sabaha seninle uyanmayı
Nefesinin tenime değmesini özledim
Saçlarını okşamayı
Sana sarılmayı
Gözlerine bakmayı özledim..
Bunca özlemi nasıl biriktirdiysem içimde
Hasretim sana tüm zerremle..

İçerisi çok havasız aç pencereleri
Çek perdeleri gün ışığı aydınlatsın odamı
Sabahın esen rüzgarı kokunu getirsin
Buram buram sen koksun odam
Buram buram sen dolsun ciğerlerime
Özledim diyorum,
Hasretim sana her nefesimde..

Rayihasında huzur bulduğum kadın
Sesin tüylerimi ürpertiyor
Her defasında, her dinlediğimde içim acıyor
O kadar uzun zaman oldu ki sesini duymayalı
Öyle çok zaman oldu ki kayıtlarına alışalı
Takvim yaprakları o kadar hızlı azaldı ki
Günler anlamını yitirdi
Mevsimler birbiri ardına geçip gitti hayatımdan
Hiç bir yol seni bana getirmedi
Attığım hiç bir adım hasretini dindirmedi
Ayaklarım isyanlarda
Dizlerim, ciğerlerim hatta ve hatta kalbim..

Kalbimin en ücra köşelerinde saklamıştım oysa seni
Kalbimin bile haberi yoktu varlığından
Nerden bilirdim can damarımı söküpte gideceğini
Kulaklarım başka bir sesi tanımakta zorlanıyor şimdi
Bir şey onlarca kez söyleniyor yüzüme karşı
Yine de anlamakta zorlanıyorum karşımdakini
Öylesine doluyum ki senle
Senden olmayan hiçbir şey dostum değil gibi
O kadar düşmanım var ki
Ayna da gördüğüm yansımam bile yabancı şimdi

Ne sana olan hasretimi anlatabiliyorum
Nede yokluğunun bende bıraktığı acıyı
Sana olan sevgim çocukluğum gibi
Hep eksik, hep yaralı, hep özlem dolu
Hayatta yaşayamadığım iki dönüm noktası..
Çocukluğum ve Sen,
Sen ve çocukluğum..
Geri dönüşü olmayan
iki vuslat bahçesi..