Kahvenin dumanı,
ince bir hüzün gibi yükseliyor.
Rumeysa Hanım kahvesini yudumluyor,
Siyahın beyaz içre kayboluşudur bu;
Gündüzün nuru geceden sanki ona kaçıyor,
Güneş batıyor,
Günler geçiyor,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta