Hava ağır, leş kokusu yayılıyor,
Burnumun direğini sızlatan acı,
Taş gibi, kaya gibi sertleşmişim,
Fena halde bozuğum, üstümde bir ağırlık,
Suç ortaklarım, köşe başlarını tutmuş,
Hep bir ağızdan susuyoruz,
Konuşmaya mecal kalmamış,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta