Veryansın Şiiri - İbrahim Tenekeci

İbrahim Tenekeci
40

ŞİİR


148

TAKİPÇİ

Veryansın

incir dalını emer süt kokar ağzı burnu
yavrusunu yer balık bilmez bile burç olduğunu
ve kimseye havlayamaz soytarının köpeği
mermi
yeni kesilmiş et gibi
seğirtir cana doğru.

toprak uzakta kaldı elif artık cüzlerde
ve koçun kanı
dönüp duruyor mersedesin tekerleğinde
yazık, her şeyi hapsettiler, ırmakları kartpostala
oysa rüzgarı bilirdim ben, kemirgen denince
ve burada vapurlarımız bile benziyor bize
karaköyde yediğini kusuyor üsküdarda
ne sıkıcı, sabahlıyor her gün kocamış bir halatla.

oysa taptaze gelir gün, üstünde sabahlığı
ne güzeldir o senin serin suların
ama nafile
tan vaktiyle
bize nikah düşmez artık, çünkü unuttuk
nur içinde yatmayı hem aşk içinde
oysa evvel zaman içinde
kar olmayı düşlerdik dağlara yar olmayı
ve bilirdik:
mezarlıklardır saatlerin midesi
erkeğe güven verir bir közü karıştırmak
yaşamak... yamacındaki şehri
aş eren dağ gibi.

İbrahim Tenekeci
Kayıt Tarihi : 15.12.2000 20:25:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Esra Can
    Esra Can

    serbest şiir budur heralde. ifadeler öylesine kaçık ki, özgün şair...

  • Coşkun Otluoğlu
    Coşkun Otluoğlu

    İmgenin Güzel Adı: İbrahim Tenekeci.
    İroni ile karışık ince eleştirileri insanda hüzünün yanında insanlık adına acı veriyor ve içinizi burkuyor. Kaybolmuş değerlerin ince eleştirisi ve yabancılaşan insanı işaret ederken hüzün duyuyorsunuz.

  • Deniz Saraç
    Deniz Saraç

    hatırlat istanbul,bi dahaki eylülde ben de kusacam üsküdar'a emi ada vapuru gibi....ama kesin hatırlat bak..zira unuturum eylüle kadar..zira eylülleri hiç sevmem...ve sevmediklerimi sevdiklerimden daha hızlı unuturum..ve ne kadar da unutkanım sonuç itibariyle..bak sen..:)))

  • Ayşe Hazan Aydın
    Ayşe Hazan Aydın

    Veryansın

    incir dalını emer süt kokar ağzı burnu
    yavrusunu yer balık bilmez bile burç olduğunu
    ve kimseye havlayamaz soytarının köpeği
    mermi
    yeni kesilmiş et gibi
    seğirtir cana doğru.

    toprak uzakta kaldı elif artık cüzlerde
    ve koçun kanı
    dönüp duruyor mersedesin tekerleğinde
    yazık, her şeyi hapsettiler, ırmakları kartpostala
    oysa rüzgarı bilirdim ben, kemirgen denince
    ve burada vapurlarımız bile benziyor bize
    karaköyde yediğini kusuyor üsküdarda
    ne sıkıcı, sabahlıyor her gün kocamış bir halatla.

    oysa taptaze gelir gün, üstünde sabahlığı
    ne güzeldir o senin serin suların
    ama nafile
    tan vaktiyle
    bize nikah düşmez artık, çünkü unuttuk
    nur içinde yatmayı hem aşk içinde
    oysa evvel zaman içinde
    kar olmayı düşlerdik dağlara yar olmayı
    ve bilirdik:
    mezarlıklardır saatlerin midesi
    erkeğe güven verir bir közü karıştırmak
    yaşamak... yamacındaki şehri
    aş eren dağ gibi.

    İbrahim Tenekeci

TÜM YORUMLAR (4)