Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Anam bile katı, vefasız çıktı
Yetim, naçar kaldım, bırakıp gitti
Beni doğururken, çaresizlikte
Yaşlanacak kadar yaşayamadım.
Yürekteki hüzün dizelerinize yansımış..
Anasında bile vefa görmeyen o kadar çok ki
elinde olmayan nedenlerle bırakmış sizin ki bazıları da isteyerek bırakıyor
sevgiler
'Vefa arıyorum, elimde Kandil' diye yazmıştı Zeki Müren' de, sonra da Vefa'nın İstanbul'da bir Semt'in adı olduğunu söylemişti.
Hayat maalesef iniş ve çıkışlarla dolu, acılarını hatırlamış, hüzünlenmişsin... üzüldüm...
İsmin ile müsemmâ; 'Metîn' olmalısın...
'Metîn' olmanı dilerim...
Zaten insânın hayatta değiştirebileceği ne var ki..?
Refik
Burdan Merhum Aşık Veysel Ustayıda rahmetle anıyorum ve yüreğine saglık diyorum.Selam ve sevgilerimle.
vefa ve vefasizlik, dizeler guzel anlatmis tbrikler.... ( tek begenmedigim taraf,, Anam bile kati, --- Bir comarda gördum sonsuz vefayi ) evet analar bazan kati olabiliyor ama her ne olursa olsun ANA denince akan sular durur. iyi bir benzetme olmamis. Göruslerimi yazdim anliyacaginizdan eminim Saygilarimla Veli Dalbudak
Aşık veysel ki der,
O üyük ozan,
benim sadık yarim topraktır,
Zira,
o toprak ki,
seni
anandan babandan,
dostlarından çok daha kollarında
bir kerecik bile of demeden yatırır
nankör değildir
seni
asla sırtından vurmaz
o
toprakki
en vefalı yardir,
tebriklerimle şiire sevdalı
şair....
Sevgili Metin nedir bu vefasızlık hüzünler manzumesi senin adına üzüldüm .Dostum iyi olursun inşallah .Karaları bağlama beyaz sayfa aç derim.
Hüzün dolu siirini zi hüzünle okudum
tebrikler Metin bey
elinize yüreginize saglik
'Dost dost diye nicesine sarıldım
Benim sadık yarim kara topraktır.
beyhude dolandım, boşa yoruldum
Benim sadık yarim kara topraktır.
Nice güzellere bağlandım kaldım
Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum
Her türlü istediğim topraktan aldım
Benim sadık yarim kara topraktır
Koyun verdi, kuzu verdi, süt verdi
Yemek verdi, ekmek verdi, et verdi
Kazma ile dövmeyince kıt verdi
Benim sadık yarim kara topraktır
Adem'den bu deme neslim getirdi
Bana türlü türlü meyve bitirdi
Her gün beni tepesinde götürdü
Benim sadık yarim kara toopraktır.
Karnın yardım kazmayınan, belinen
Yüzün yırttım tırnağınan, elinen
Yine beni karşıladı gülünen
Benim sadık yarim kara topraktır
İşkence yaptıkça bana gülerdi
bunda yalan yoktur herkes de gördü
Bir çekirdek verdim, dört bostan verdi
Benim sadık yarim kara topraktır.
Havaya bakarsam hava alırım
Toprağa bakarsam dua alırım
Topraktan ayrılsam nerde kalırım
Benim sadık yarim kara topraktır.
Bir dileğin varsa iste Allah'tan
Almak için uzak gitme topraktan
Cömertlik toprağa verilmiş Hak'tan
Benim sadık yarim kara topraktır.
Hakikat istersen açık bir nokta
Allah kula yakın, kul da Allah'a
Hakkın gizli hazinesi toprakta
Benim sadık yarim kara topraktır.
Bütün kusurumu toprak gizliyor
Melhem çalıp yaralarım düzlüyor
Kolun açmış yollarımı gözlüyor
Benim sadık yarim kara topraktır.
Her kim ki olursa bu sırra mazhar
Dünyaya bırakır ölmez bir eser
Gün gelir Veysel'i bağrına basar
Benim sadık yarim kara topraktır.'
efendim sabahın bu kutsal vaktinde değerli şiirinizle halk ozanımız Aşık Veysel ŞATIROĞLU'nu anımsattığınız için teşekkürler!
ben de unutamadığımız büyük saz şairimizin bu anlamlı şiirini siz değerli dostlarla paylaşmazsam vefasızlık yapacağımı düşündüm,
anımsatan yüreğinize, kaleminize sağlık efendim,
Ruhu şad olsun!
saygılarımla...
Aşık Veysel
toprak, toprak örtüyor üzerimi anılar tebrikler dost
Biraz da ses aradım..Sözler güzel elbet..
Saygılar..
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta