Bir tatlı burukluk biraz da umut,
“Eyvah”la, nostalji arasındayım.
Gün be gün çevreyi sarmakta sükût,
Ekim sonlarının Lara’sındayım.
Çatıya tırmanan pembe begonvil,
Bırakmış kendini hoyrat rüzgâra.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




ÜSTADIM,
0 GÜZELİM TASVİRLERDEN SONRA MUHTEŞEM FİNAL... NE GÜZEL ! YÜREĞİNE SAĞLIK. DİYORSUN Kİ :
'Kuşkusuz uyanır bir başka bahar,
Yine börtü böcek, rengarenk çiçek;
Şimdi içimizi korkular sarar;
“Gidip de gelmemek, gelip görmemek”
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta