Değişi verdin gönlüm başkasında değince
Kahrından ağlayacaktın bunu hemen duyunca
Ne bilirdim senin beni pek çok sevdiğini
Sevdim deli gibi birini dönmek imkânsız bir kere
Madem seviyordun neden söylemedin
Göz gözü görmeyen
Issız dumanlı dağların ardında kaldım
Sis çökmüş dağ yamacı yollarına
Rüzgârların kulakları sağır eden çığlıklarında
Göz gözü görmeyen fırtınalarla
Tipiye tutulmuş serce misali çaresizim
Ah Baba’m
Sen varken dünya küçüktü gözümde
Kollarında huzurla uyuduğum günler gelir aklıma
Güvenerek yaslandığım dağ gibiydin
Her zaman yanımda vardın
Bükülmez dediğim bileğimle
Aşkımdır bu diye ağlıyorsam
Seni seviyorum diye haykırıyorsam
Yıllardır peşinden koşuyorsam
Kulun kölen miyim ben senin
Dertlerimle baş başa kaldıysam
Ey güzel insanlar en güzel dileklerimle
Kan bağım olan, olmayan gönül kardeşlerime
Doğduğum köyüm Allah’ın yarattığı âleme
Büyüdüğüm şehrin insanlarına merhaba
Kendini saklayan mahzunlara
Kar yağıyor inceden inceye
Palan döken dağlarına
Giyinmiş beyaz gelinliğini
Başına takmış duvağını tacını
Ürkütücü palandöken dağları
Çiçekler açacak bekle baharı
Rengârenk kır çiçekleri Arguvanları
Karanfiller orkideler papatyaları
Şırıl şırıl çağlayıp akacak güzel dereleri
Bağlarda aşkın çiçekleri açacak
Ah evlatlar sizler iyi olun
Ne sorun nede arayın
Nasıl olsa ne kadar ömrümüz kaldı ki şurada
Kendimiz için yüreğimiz acımaz içimiz yanmaz
Ama sizlerin geleceği için endişeliyiz
Zifiri karanlıkta saklanan
Yalnızlığa düştü yolum
Ben sensiz yaşamayı bir türlü sevemedim
Gençliğim saçlarımla yollarını süpürmekle geçti
Sorumsuz sorunların altında
Derdini derdime ulayıp
Kimselere söylemedim
Bitmeyen arzularını
Söylesem de inandıramazdım zaten
Yüzüme gülüp
İçinde beslediğin sonsuz nefretini
Çözülmeyen karmaşık karakterini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!