Arkadaşımdan hançer yiyeyim diye mi?
Bütün dostlarım düşmanım olsun diye mi?
Bağrıma saplanan hançeri almayayım diye mi?
Beni böyle süründürüyorsunuz Baba
Sevdiğimin açtığı yarayı sarmayayım diye mi?
Benzemez ki sana kokladığım güller
Benzemez ki eline, tutuğum eller
Sıcacık ellerin vardı şimdi soğudu mu?
Ellerin elimde dolaşırdık şimdi kimle
Anlatsam sana çektiğim çileyi ıstırabı
Bir bakışın yeterdi dünyamı yakmaya
Bir gülüşün yeterdi dertlerimi unutmaya
Seninle bir ömür değil bin ömür yaşamaya
Uğruna kendimden vazgeçer senden geçmezdim
Sen benim gönlümün hiç solmayan gülüydün
Güneş pırıl, pırıl,
Masmavi gökyüzü
Köyümüz üstüne
Gecenin karanlık rengi çöktü çökecek
Uzaktan
Tüyleri diken, diken eden çığlık sesleri
Bu gün kar yağıyor şehrin her yerine
Belki de olur kırk elli santimetre
Kimin içine sığmaz oldu sevinci mutluluğu
Kimi evinde hapis kalmışçasına öfkeli ve üzgün
Nasıl umut ederseniz öyle yaşayın düşlerinizde
Hani şunun şurasında ne kaldı
Darılma bana sana gelirken geciktim diye
Yürüdüğüm yolların çilesi belleğimde
Ayaklarım değil ömrüm yoruldu bu yolda
Kader diken ekmiş yürüdüğüm yollara
Sen kalbimde kanayan yaranın
Acısını ne bileceksin
Nasıl anlatayım sana sevgimi
Dinlersen anlatırım sana derdimi
Karşımda öfkenle şaşırtma benliğimi
Dilim tutulur sıralayamam sözlerimi
Vasıf der kapatma defteri daha çok erken
Sofrana koyduğun aşın azaldı mı?
Kuruşların akarı membadan kurudu mu?
Belki bu gün belki yarın serveti sıfırlaman
Şimdi dostlarına iftiralar attığın doğrumu
Garibanların rızkıyla sofranı donattın
Sabah güneşinin şavkı düşmüş kapım önüne
Kapım çalındı, gelen bir dosttur bu saatte
Dara düşmüş seven bir yürektir o mutlaka
Acın kapıyı, hoş sedayla karşılayalım ayakta
Otursun huzurla nefes alsın bi hele
Akıllının ’da yolu düşer yokluk hanına
Kuru ekmek bandırır bardaktaki suyuna
Durmaz düşünür yol arar yıldızların altında
Papatya falı bakmaz işi bırakmaz şansına
Bilir sabır ve sükûnet yaşamın gerçek ilacı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!