Varken Alimler Şiiri - Kasım Kobakçı

Vuruldu uzay gemim, ödül aldı bizi şeytan,
Noluyor anlamadım, karanlıkta içe batan,
Övüldü kara madde, kınandı ışık yaratan,
Dövüldü yolcularım, alkışlandı hep cahiller,
Lanetlendi sistemler, barış dedi hain eller,
Unuttuk biz uçmayı, baştan bitti tüm emeller,
Tuttuk yalan yıldızı, varken ışıklı yerimiz,
Hapı yuttuk evrende, sus artık battı gemimiz,
Oluyor garip haller, uyanmadık kaldık sessiz,
Yorulmuş oturanlar, fezada değil uçanlar,
Soruldu cahillere sorular, varken ustalar.
*
Kırıldı pusulamız, ödül aldı yoldan sapan,
Noluyor anlamadım, galakside neler kapan?
Övüldü kara delik, kınandı ışığa tapan,
Dövüldü kâşiflerim, alkışlandı gemi yakan,
Lanetlendi yörünge, barış dedi gözü çıkan,
Unuttuk biz gülmeyi, başladı dertleri takan,
Biz tuttuk kopmuş bağı, varken çekimde değişmez,
Hapı yuttuk boşlukta, yeter sonumuz bilinmez,
Oluyor hep bir şeyler, uyanmadan gözüm görmez,
Yorulmuş uyuyanlar, sır değil göğü bilenler,
Soruldu cahillere sorular, varken bilginler.
*
Vuruldu gezegenler, ödül aldı bir tükenmez,
Noluyor anlamadım, rotamız uzaya dönmez,
Övüldü boş ufuklar, kınandı ışığı sönmez,
Dövüldü arayanlar, alkışlandı sahte sırdaş,
Lanetlendi melekler, barış denilen arkadaş,
Unuttuk parlamayı, baştan mı olalım yoldaş?
Tuttuk kara deliği, varken ışıklı ovalar,
Hapı yuttuk kozmosta, yeter koptu fırtınalar,
Oluyor garip haller, uyanmadık biz yolcular,
Yorulmuş oturanlar, evrende değil o yanmış,
Soruldu cahillere sorular, varken adanmış.
*
Vuruldu roketlerim, ödül aldı kızıl yangın,
Noluyor anlamadım, evren içten ağır salgın,
Övüldü karanlıklar, kınandı ışıklı dalgın,
Dövüldü umutlarım, alkışlandı karanlık ay,
Lanetlendi gelişim, barış denilen gücü say,
Unuttuk parlamayı, başlasın dedik bize vay,
Biz tuttuk karanlığı, varken ışıklı gecemiz,
Hapı yuttuk evrende, yeter koptu bilmecemiz,
Oluyor garip haller, uyanmadı hiç hecemiz,
Yorulmuş oturanlar, uzayda değil bilginler,
Soruldu cahillere sorular, varken alimler.