Var Kardeşim Şiiri - Kasım Kobakçı

Kimi tohum yeşertip, kimi uykuya dalmış,
Körpe fidan dururken, bahçeyi diken almış,
Toprağı çalıştırmak, bilmem kimlere kalmış,
Hâlâ bahar bekleyen, gamsızlar var kardeşim.
*
Sabah erken uyanıp, koşmak varken pınara,
Taze nefes katmalı, şu yemyeşil diyara,
Zihni çalıştırmayıp, işi başka bahara,
Erteleyip savuran, aylaklar var kardeşim.
*
Beraberce üretmek varken emeği yeren,
Tatlı diller dururken, dikenli sözler seren,
Elleri çalıştırmak yerine zarar veren,
Aramızda ne tuhaf, insanlar var kardeşim.
*
Çaba sarf etmek varken, pınarları kurutan,
Taze filiz yerine, masallarla uyutan,
Çarkları çalıştırmak görevini unutan,
Kolay kazanç peşinde, koşanlar var kardeşim.
*
Ozanım, dostlarınla, gerçeği görüyorsun,
Haksızlığı silmeye, taze ağ örüyorsun,
Doğruyu çalıştırıp, ileri sürüyorsun,
Gayretle yeşerecek, yarınlar var kardeşim.