Var Hep! Şiiri - Muhammet Umut Yılmaz

Bir bekleyiş var hep.
Neyi, niçin bilmem.
Tamam, oldu artık diyemiyorum.
Bir bekleyiş var hep.
Neyi, niçin bilmem.

Bir bekleyiş var hep.
Neyi, niçin bilmem.
Sonunda diyemiyorum.
Bir bekleyiş var hep.
Neyi, niçin bilmem.

Bir bekleyiş var hep.
Neyi, niçin bilmem.
Oh be, diyemiyorum.
Bir endişe var hep.
Niye, neden bilmem.

Bir bekleyiş var hep.
Nedendir, ben bilmem.
Ben sadece bekliyorum.
Bir bekleyiş var hep.
Ne sebeptir, bilmem.

Bir bekleyiş var hep.
Nedendir acep?
Ben sadece düşünüyorum.
Bir bekleyiş var hep.
Neden, niçin, niye, ne sebep bilmem!

Bir bekleyiş var hep.
Bilirim nedenini.
Çözdüm insan âlemini.
Bir bekleyiş var hep.
Bilirim nedenini.

Bir bekleyiş var hep.
Buldum sebebini.
Çünkü doymamış gözleri.
Bir bekleyiş var hep.
Buldum nedenini.

Bir bekleyiş var hep.
Vardım gayesine.
Ulaştım içindeki o sese.
Bir bekleyiş var hep.
Vardım gayesine.