Ellerini varlığa uzatmış olan bir ceset var,
Çamurlu ellerini yüzüne, üstüne süren bir çocuk var,
Bir elinde dümen, bir elinde de bir fincan çay olup gözünü ufka dikmiş, masmavi denizde ilerleyen bir gemide beyazlara bürünmüş bir kaptan var,
Bir eli belinde, bir eli de bastonunda olan bir ihtiyar var,
Varlığın ellerinden kayışını seyreden bir ceset var.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta