Vakit Varken Uyanış 1 Şiiri - Yusuf Şeker

Vakit Varken Uyanış 1

Bir ömür gelir geçer namazsız,
Yol bitmeden arınıp durmak gerek.
Dünya denen han, yolcuya vefasız;
Yol bitmeden arınıp gitmek gerek.

Ufka bakıp nice günler tükettik,
Kendi içimizde fırtına biriktirdik.
Ne kadar kaçarsak o kadar eskittik;
Kalbe dönüp hesabı sormak gerek.

Bir ömür gelir geçer namazsız,
Gölge düşer yollarına ıssız.
Ne kadar kaçarsan o kadar sessiz;
Kendi sesini duymak gerek.

Geceler çöker, yıldızlar susar;
Kalbin içinden bir sızı pasar.
İnsan bazen en çok kendine azar;
Yeniden doğrulmak gerek.

Yol uzun, yük ağır, nefes dar;
Bazen umut yakın, bazen ah var.
Kul olmanın derdi de, devası da yar;
Kapıya varıp boyun bükmek gerek.

Bir ömür gelir geçer namazsız,
Yürek kalır acılara sığmazsız.
Giden günün ardı artık olmazsız;
Vakit varken özünü yoklamak gerek.

Yusuf şeker