Sonbahar hüznünü nakşeder şair dudaklara
Gitmeseydin düşer miydi gözyaşlarım bakarken uzaklara
Hüzün nasip işi bir yaprak düşerken bağırır nasibi olan kulaklara
Tek tesellim ne kadar gitsen de yetişir duam peşinden uzaklara
Anadan üryan olmuş ağaçlar yakışmıyor sokaklara
Yapraklardan daha çok sararıp soldum gittin uzaklara
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta