Konuşur her zaman ağzı olan,
Bilmez ki mesafedir insanı koruyan.
Kibir dediler uzak duruşuna,
İnat dediler sağlam vuruşuna.
Burun havada sandılar göğe bakışını,
Anlamadılar insanın kendiyle kalışını.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta