Konuşur her zaman ağzı olan,
Bilmez ki mesafedir insanı koruyan.
Kibir dediler uzak duruşuna,
İnat dediler sağlam vuruşuna.
Burun havada sandılar göğe bakışını,
Anlamadılar insanın kendiyle kalışını.
Ama duymadı kimse o ağır cümleyi,
Bulaştırmadın ruhuna yalanın kirini.
Eğilmedin, yalaka olmadın;
Maske takıp kimseye yaranmadın.
Bırakın konuşsunlar bildiklerini,
Onların dilise, senin duruşun senindir.
12.11.2026
~ Gülay Özdemir~
Gülay Özdemir
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 12:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Yorumsuz:))
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!