Uyuz Şiiri - Coşkun Yetim

—Heyyy sennn...
—Ben mi?
—Evet, evet sen...
Uyuz oluyorum sana.
—Neden ama yaa?
Bir var, bir yok hâlinle
aklımı karıştırıyorsun.
Konuşmadığın günlerde bile
sanki içimde gizli bir yerden akıyorsun.
Kızıyorum kendime sonra,
“Neden bu kadar çok sana tutuluyorum?”
diye.
Cevabı olmayan sorular bırakıp
benliğimde büyüyorsun sessizce.

🤭════ ❦ ════🤭

—GICIKK...
—UYUZZ...
—Hâlâ mı uyuzsun bana?
—Hem de nasıl...
—İyi ama neden?
—Uyuzluk yapıyorsun çünkü...
İnsan en çok sevdiğine uyuz olurmuş.
Ben de bunu senden öğrendim.
Sen gülünce kızamıyorum.
Susunca dayanıyorum sanıyorum.
Sonra bir bakıyorum;
en çok seni özlüyorum.

🤭════ ❦ ════🤭

—Heyyy senn...
—Yine ne yaptım ben ya?
Uyuz oluyorum sana...
En kırgın anımda bile aklıma düşüyorsun.
Bir fotoğraf gibi donup kalıyorsun
zihnimde,
ama dokunamıyorum sana.
Gülüşünü hatırladıkça
kalbim biraz daha aceleci atıyor.
Sanki sen hiç gitmemişsin gibi
her şey yeniden,
yeniden başlıyor içimde.

🤭════ ❦ ════🤭

—Pışşt, Gıcık...
—Efendim, Uyuz?
—Gel biraz kavga edelim seninle.
—Yine mi yaa, neden ama?
—Çünkü barışınca daha çok seviyorum seni.
—Bak işte ya, oldu mu Gıcık...
Kalbimi kandırıyorsun...
Bir çocuk gibi güldürüp
bir şair gibi susturuyorsun beni.
Tam da bu yüzden
Uyuz oluyorum sana.

🤭════ ❦ ════🤭

—Pışşt, Uyuz...
—Söyle, Gıcık, söyle.
Uyuz oluyorum sana.
Adını anmadan yaşamak isterken
her yolun yine sana bağlandığını
fark ediyorum.
Bir sokak lambası gibi değil,
bir iç yangını gibi yanıyorsun bedenimde.
Ne söndürüyor ne de ferahlatıyor;
öylece duruyorsun
içimin tam orta yerinde...
Ve ben vazgeçemiyorum senden.

🤭════ ❦ ════🤭

—UYUZZ...
—EFENDİM, GICIK...
—Biliyor musun...
—Neyi?
—Bir gün gerçekten gidersem...
—İnanmam ki.
—Neden?
—Çünkü sen,
gitmeyi beceremezsin ki.
Kapıyı çekip çıkarsın belki,
ama kalbini içeride unutursun.
Ben de alır,
ömür boyu saklarım.

🤭════ ❦ ════🤭

—UYUZZ...
—GICIK...
—Bir şey söyleyeceğim..!
—Söyle, söyle.
—Sana uyuz olmayı sevdim ben.
—Hmm, niye?
—Çünkü...
Aşk dediğin biraz uyuz olmaktır.
Biraz naz,
biraz çocukluk...
Biraz da durup dururken,
hiç sebep yokken
seni görünce
gülümsemektir.

🤭════ ❦ ════🤭

—UYUZZ...
—GICIK...
—Bir gün bu hikâyeyi biri sorarsa...
—Ne diyeceğiz?
“Birbirimize durmadan uyuz olduk...”
Ama kimse bilmeyecek,
o uyuzluğun içinde
koskoca bir sevda sakladığımızı.
Çünkü bazı aşklar
“Seni seviyorum.” diye başlamaz.
“Bana çok Gıcık oluyorsun.” diye başlar.
Ve sonra...
İnsan bir ömür aradığı
en güzel huyunu,
en tatlı Uyuz’unda bulur.

🤭════ ❦ ════🤭

BİTTİ — UYUZ...🙂

✒️Şiir:Coşkun Yetim.✍️
📅Tarih:24.06.2026