Ben Vazgeçtim Şiiri - Coşkun Yetim

Ben vazgeçtim...
Senden, sevginden,
umut etmekten, hayal kurmaktan vazgeçtim.
Geceleri yastığa başımı
koyunca ağlamaktan,
yanımdayken yokluğunu hissetmekten,
bilinmezliklerini çözememekten,
tek taraflı sevmekten, beklemekten,
özlemekten, boşa kürek çekmekten
ve sana dair her şeyden...
Vazgeçtim sevdiğim, vazgeçtim.

🖤════ ✦ ════🖤

Sakın ha! “Çok seviyorum seni,
unutamazsın beni.” deme...
Unuturum güzelim, unuturum.
Yalan sözlerin, sahte gülüşlerin,
bendeymiş gibi görünen kalbinin,
dümeni bozuk gemi misali,
umutsuz limanlarda alabora olduğu,
en yakın limana sığınacağı
gelir aklıma, unuturum.
Yalan sözlerinde birikmiş
umutsuzluklarımla
başlamadan bitiririm bu aşkı.
Sahi, aşk mıydı..?
Gerçi aşk denilmez ya buna.
Senin yalan sevgin uğruna,
aşk olsun; aşk.

🖤════ ✦ ════🖤

Sevmek senin neyine, diyorum yüreğim.
Değmeyecek biri için
tüketiyorsun kendini...
O her gün hayatını yaşarken,
sen ızdırabını, çilesini çekiyorsun.
Boş ver yüreğim, vazgeç.
Söndür içindeki korlanmış ateşi,
yak artık; yık şehirleri, anıları,
sahilde güneşin batışını,
kalbinin hızlı hızlı atışını,
hatırı olmayan kahveleri,
şerefine içilen şerefsizleri;
unut be yüreğim, unut gitsin.
Vazgeç yüreğim, vazgeç de bitsin.

✒️Şiir:Coşkun Yetim.✍️
📅Tarih:26.07.2020