Çok Özledim Şiiri - Coşkun Yetim

Hem yüreğimi sancıtan,
hem de kanatlandırıp uçurtan,
nasıl bir yarasın sen?
Özlemin yakıp kavuruyor,
varlığın ise yetiyor mutlu olmama.
Şimdi sen söyle..!
Yokluğunun sessiz gecelerinde
uykusuz ve yorgun bakışlarıma
sen mi dolmalısın..?
Yoksa yanımda sen mi olmalısın.

🥺════ ✦ ════🥺

Öyle çok özledim ki seni..
Sana dair her ne varsa,
hasret kokuyor bu şehirde.
Bazen nefes almak,
yaşamak sayılmıyor...
Herkesin çokluğu;
senin yokluğun kadar etmiyor.
Hani diyorum, olur da mevsim bahar açınca
yüreğimizde, ben sana vurgun,
sen bana tutsak kalırsak
ve bu şehir özlemini bitirirse yüreğimde,
gökkuşağının renginde
saklayacağım bu aşkı.

🥺════ ✦ ════🥺

Bazen papatya yapraklarını
yoluyorum kendimce,
herkes seviyor, sevmiyor diye
koparıp atarken,
bense... Mutlu mu, mutsuz mu,
özledim, özlüyor mu,
gelir mi, gelmez mi diye yutkunuyorum.
İnan seni çok özledim... Çok özledim.

🥺════ ✦ ════🥺

Öyle bir boşlukta ki yüreğim,
hayallerim bile hep yarım, sensiz...
Hangi mevsimdeyim,
hangi karakıştayım,
hangi sahilin limanına
vurmuş acılarım,
hangi mahpusum voltasındayım
bilmiyorum ama...
İnan; tek nefeslik canına,
son nefesimi verecek kadar...
Çok özledim.

✒️Şiir:Coşkun Yetim.✍️
📅Tarih:15.09.2020