Ben hala huzur arıyorum senin yanın da
sen ise hiç bitmeyen bir gece bekliyorsun
daha kaç gece geçecek ruhsuz koynunda
ne zaman bitecek ızdırabım cansız bedenin de...
muhakkak ezan sesi duyarım sabahın ışığın da
kalkıp gözlerimi yavaşça sildiğim de
uyanmış olurum rüyamın perde arkasın da...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta