Uykudaydı herkes,
Uykudaydı canlı ve cansız her şey
Uykudaydı ağaçlar
Taş toprak uykudaydı
Uykudaydı börtü böcek
Gökyüzü ve karanlık uykudaydı
Sadece ay vardı kapkara bulutlar arasında bembeyaz,
Bir de ben vardım bembeyaz duygularımla kapkara yalnızlığın arasında uyanık
Yalan yok doğrusu pek istemezdim uyumak,
İstemezdim yeni bir güne mutlu uyanmak
Ve aslında pekte istemezdim yaşamak...
Çünkü; sen yoktun,gülüşün ve bakışın yoktu,o tatlı sözün yoktu
Hiçbir şeyim yoktu
Hasılı canım yoktu...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta