Ustanın teri Şiiri - Yasemin Tanık

Utancı terinden ağırdı
Ve unutamazdı
Gözlerinde taş taşıdığını
Mızrabı kopuk telinden anladı
Ağardı bak gün
Bunları da hiçbir yere yazmadı
Ana karadan koptuğu gün
Sevda tepesinden kovulduğu gün
Anne rahmine düştüğü gün
Bağlaması kırıldığı gün
Bunların hepsi yazılmıştı
Teri soğudu da;
Kalbinde gediği kapatamadı
Kaderinin erguvanını yaktı utancı
Utandı ellerinden
Utandı giysisinden
Kaderine bir ah! demedi…
Tuzla buz olan gençliğine yenildi
Çıraklığından ustalığına…
Beyaz saçları terledi
Kaderine bir ah! demedi…
Türküyü bağlamasıyla değil
Gözyaşıyla söyledi…
Kaderine bir ah! demedi…