Ne Alman’ı dostmuş, ne Rus’u, Rum’u,
Bizim tek dostumuz, bizmişiz üstad…
Ecnebiden Türk’e, hiç dost olur mu?
Boşuna batıyı, gezmişiz üstad…
Kalmamış kimsede, atamın nuru,
Silinmiş kalplerden, Türklük gururu,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta