Unutturur Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Bütün saatler ayrılıklarda durur
Sessizliğin feryadı uzaklardan duyulur.
Gönüllere umut köprüleri kurulur
Gelen gideni bir gün unutturur

Gözlerin aynasında kırılır gün ışığı,
Sokaklar bile unutur artık o aşığı.
Bir fırtına kopunca, gönül sarmaşığı,
Kendi yaprağını tek tek kurutur.

Rüzgâr taşır geceye içimdeki sızıyı,
Yalnız kaldırımlar hep hatırlatır maziyi
Kader dedikleri bu kara yazıyı,
Biçare gönül çeke çeke unutur.

Kaç mevsim devrildi sönmeyen bu harla,
Kapanır mı bu yara merhemle tımarla?
Gönül avunur bir gün yeni bir baharla,
Çiçekler açar bağrımda kışı unutturur.

Denizler köpürür, kıyıyı döver durur,
Aşkın acısı yüreğime ateş doldurur.
Sanma ki gönlüm hep sende durulur,
Başka bir rüzgâr gelir, beni avutur.

Limanı terk eder o en son gemi.
Sessizce bitirir hayallerimdeki seni.
Ama her gecenin vardır bir sahibi,
Mavi bir şafak doğar, geceyi unutturur.

Solan güllerin ardından ağlama sakın,
Bazen uzaklar, yakından daha yakın.
Zaman acımasız, durdurulamaz bu akın,
Gözdeki son damla yaşı kurutur.

Kelimeler tükenir, susar birden diller,
Unutulur o ele dokunan sıcak eller.
Savrulur havaya o en tatlı gazeller,
Başka bir türkü gelir, onu unutturur.
2026