Akşamın yoğunluğu düşerken hep üstüme,
Ellerimle bir pencere açarım karanlığa.
Karşılaşırım ışığın aydınlık sağnağıyla,
Birde yosun kokusu eklenir aydınlığa.
Bakalım herşeyimize, çok uzaklardan istersen
Kucaklayalım birbirimizi pencereden bakarken.
Uçarım açtığım pencereden boşluğa
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta