Umudum Sönüyor Şiiri - Kasım Kobakçı

Yorgun vücudum, toprağa serilir,
Solgun yüzümden, kederler evrilir.
*
Derdim taştı, yüreğimi kanatır,
Gözyaşım durmadan, aktı anlatır,
Hırçın rüzgar, umudumu yıpratır,
Boynum büküldü, önüme bakarım.
*
Fırtınalar koptu, sessiz köşemde,
Dertler büyüdü, ateşte meşem de,
Huzur kalmadı, kederli neşemde,
Cismim ağırlaştı, yerde yatarım.
*
Kara bulutlar, göklerden geçiyor,
Zehirli oklar, sinemi biçiyor,
Hain kılıçlar, tenimi deşiyor,
Sonsuz karanlığa, alev çakarım,
Eğildi gövdem, umudum sönüyor.