Umudum Şiiri - Kasım Kobakçı

Sana bakınca dertler uyuyor,
Ruhum cennet bağına doyuyor,
Zaman durmuş, akmadan soğuyor,
Gözlerinde gizlidir umudum.
*
Gülüşün ısıtır ufukları,
Dağıtır gökteki bulutları,
Yeşertir kuruyan umutları,
Yalvarırım uzak durma benden.
*
Gidersen kararır aydınlığım,
Üşütür ruhumu yalnızlığım,
Kaybolur neşemle şaşkınlığım,
Lütfen tut kollarımı sımsıkı,
Varlığın en derin hakikattir.
*
Esirgeme sakın şefkatini,
Göster bana gizli kudretini,
Es rüzgar gibi dök heybetini,
Nefesin bitmeyen rüya bana.
*
İstanbul şahittir sevdamıza,
Işık yağar kuytu dünyamıza,
Çare yazılmış kör yaramıza,
Kerem destanı sözümde yatar.
*
Bursa rüzgarı serin esiyor,
Gözyaşım yanakta yol kesiyor,
Sevdam engelleri hep eziyor,
Vuslatın ateşi yaktı bizi.
*
Mecnun çöllerde süründü yaya,
Selam eyledi yıldıza aya,
Sığmadı derdim koca saraya,
Gönlümün feryadı dağlar aşar,
Varlığın gayedir şu evrende.
*
Gözlerin aynamdır uçurumda,
Destanlar gizlenir gururumda,
Saklıdır sırlarım şuurumda,
Yüzünü dönme kış ortasında.
*
Sözlerin biterse ağlar dağlar,
Bahçemde sararır yeşil bağlar,
Gidişin ruhuma kara bağlar,
Aslı'ya kavuşan aşık kulum.