Umudu Tazelemek Şiiri - Kasım Kobakçı

Geniş ovalar içinde esen rüzgarda saklıdır,
Toprağın derin bağrında yeşeren otlar haklıdır,
Yağmurun sessiz türküsü elbet her dertten farklıdır.
*
Gerçek gücün kaynağını bilir hep sabırla duran,
Tarlada ekin biçerken toprağa alnını vuran,
Güneşi selamlayarak yeni bir umudu kuran.
*
Bir tohumun uyanışı sabır ister bunu bilmek,
En büyük zorluklarına gülümseyip yaş dökmemek,
Doğanın kucağındayken bütün dertleri de silmek.
*
Sarp dağların gölgesinden ovalara su yaklaşır,
Sessizlik içinde her an kara toprakla anlaşır,
Yürekte büyüyen sevgi fırtınalarla çarpışır.
*
Irmaklar yorulsa bile gerçek kutlu dağ sarsılmaz,
Zihni berrak olan insan asla boş hayale kanmaz,
Karanlığın ortasında umutsuz ateş hiç yanmaz.
*
İyiliğin zaferiyle toprak yeniden yeşerdi,
O sakin vadiler bize sabrın gücünü gösterdi,
Göklerden süzülen yağmur yeryüzüne şifa verdi.
*
Bir ormanın kuytusunda sessizce büyüyen dallar,
Rüzgarlara boyun eğer o kırılmayan tüm kollar,
Menzile varmak isteyen yolcuya açılır yollar.
*
Görünmeyen bir inançla doğanın sırrı gizlenmiş,
Gerçek güç sadece o saf merhamet ile beslenmiş,
Zoru seven kahramanlar sevgi sözüyle dillenmiş.
*
Çorak sanılan toprağı sevgi yeşertecek ancak,
İyiliğin ateşiyle donmuş kalpler ısınacak,
Gerçek kudretin sahibi dimdik ayakta duracak.
*
Zorlukların pahasını kolayı arayan bilmez,
Ruhunda fırtına kopan insanın hiç yüzü gülmez,
İyilikle yeşeren güç ne kadar geçse de ölmez.
*
Bir ova sadeliğiyle doğar bu güç derinlerden,
Temiz bir vicdan sıyrılır tüm karanlık kötülerden,
Sabrın meyvesi tatlıdır beslenir kutlu terlerden.
*
O en büyük zafer bile sessiz bir zafer demektir,
Gerçek güç sadece ruhu iyiliğe bezemektir,
Hayatı sevgiyle örüp umudu tazelemektir.