Hayat sanki derin bir kuyu,
Bizler olmuşuz sahne oyuncusu.
Verilmiş hepimize birer rol,
Becermezsen o kuyuda boğul.
Zamansız gelir karşımıza çıkan her şey,
Derken biter yıllar, aylar, saniyeler...
Sırt çevirip gitmez,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta