Akıp giden zamanı,acaba kim durdurur.
Cevap veren akıllar,bu sualle kudurur.
Sonsuzluğun kapısı,açılır mezarlıkta.
Zaman geride kalır,yok olur karanlıkta.
Konuşan tarih varmış,ekranlarda sırıtan.
Ne anlar söylenenden,dâim sırtüstü yatan.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




7+7 kalıbıyla yazılmış, tek kelimeile mükemmel bir eser.Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta