Sabahın tam beşinde gün doğmadan kalkarmış;
Soğuk, ayaz demeden motoruna atlarmış.
Tezgâhını karanlıkta “ya nasip” der açarmış;
İşte güne böyle başlar imiş simitçi.
Sıcacık simitleri tezgâhına dizerken,
Sabır ver Allah'ım bu millete sen, sabır;
Bitmedi bunların verdiği kahır.
Bir sivil darbe yaşandı bugün,
Bıçaklar kemiğe dayandı bugün.
Butlanmış, yargıymış, sen ne dersen de;
Öyle doluyum ki kardeş, istersen dinle,
İstersen bana dertlisinden bir türkü söyle.
Avunmaya geldim sana sen bari anla,
Utanmasam çocuk gibi ağlarım şimdi.
Dermansız bir dertmiş gibi içimde sanki,
Geliyorlar, adım gibi biliyorum ben.
Kaçın, kaçın! Saklanın, kaybolun hemen.
Sakın dökülmeyin, sakın dilimden.
Çalarlarsa, yandım demek sizi içimden.
İki karış bir hücreye sokarlar sizi,
Göremesin sakın kimseyi gözün,
Ya çıkın dışarıya, ya beni çözün.
Sormayın, yok size diyecek sözüm;
Daha fazla burada kalmayacağım.
Almışsınız elinize bir avuç zehir,
Öyle bir kitle var ki ne desem bilmem,
Adamdan sayarlar, vallahi sövsem.
Merak edip kim diye sual edersen,
Söylemem tanısan kusasın gelir.
Bunlar mangalda kül bırakmazlar,
Bu hastane odaları ne kadar serin,
Kızımın üstünü örtün ne olur.
Uyumazdı yavrum bu kadar derin,
Birazdan kalkacak değil mi doktor?
Susma ne olur, kaldır başını,
Kalabalık bir sergide, kimsenin bakmadığı
Yapayalnız bir portreyim bu gün.
Soluk bir resimim, renklerim donuk;
Yıpranmışım, yıllar geçmiş üstümden.
Unutulmuş eşya gibi kıyı köşede,
Cep delik, hava soğuk, ceketim yırtık;
Konu komşu ekmek verir ölmesin diye.
Üç sokak ötesinden geçerim artık,
Perişan hâlimi görmesin diye.
Yüzüm asık, gerginim, kaşlarım çatık;
Gün gelir; canından kanından olan
El olur, gözden ırak olunca.
Umarsın medet bir telefondan,
Hasretle koşarsın her çalışında.
Yollar girer; yıllar girer araya,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!