Ümit Turhan Şiirleri - Şair Ümit Turhan

Ümit Turhan

Renkler solar, yaprak dolar bahçeme;
Kasım'da yağmur var, Kasım'da hüzün.
Aldırır elime kalemi yine,
En dertli ayıdır fikrimce güzün.

Bir 'oh' çeker kaldırımlar, yükünü atmış;

Devamını Oku
Ümit Turhan


Dürüstlük dedin mi aklıma gelen,
Duruşu, âdâbı en iyi bilen;
Haklıysa, haklıya hakkını veren…
Uzaklarda bir dost var, onu özledim.

Devamını Oku
Ümit Turhan

Üzgünmüsün diyorsun, üzgünüm elbet,
Zalim galip olmuş, mazlumlar gurbet,
Kurân da diyor ya, "sabret kul sabret",
Allahım, zalimi zulmünle kahret.

Bebelerin ahını koymazsın yerde.

Devamını Oku
Ümit Turhan

Seni sessiz gecelerde ararım
Geceler kördür geceler ahraz
Ben seni nefesinden bile tanırım
Haydi karanlığa fısılda biraz

Kuru bir toprağım yeşilim sende

Devamını Oku
Ümit Turhan

Varlığıyla huzursuzluk yaratır,
Bakışıyla kırk danayı bayıltır,
Sözleriyle en kurnazı yanıltır,
Çevremizde gezen fitne fücurlar.

Yüzünüze kuzu gibi bakarlar,

Devamını Oku
Ümit Turhan

Kar'a basmışlar, izinden gittim.
Vardığım yerde baykuş ötüyor.
Dürüstlük dediniz, ben ezber ettim,
Aslanların ininde çakal yatıyor.

Düz yollar da sapa yola karışmış,

Devamını Oku
Ümit Turhan

Zannetme, geceler hep sessizdir;
Herkesi uykusunda zannetme.
Nice dertler gece vakti çekilir;
Her dert dile vurur, zannetme.

Gece dinler, gece anlar derdini;

Devamını Oku
Ümit Turhan

İkna ettim sonunda bu yüreğimi,
Sildim kalbimdeki derin izini,
Bastırdım içimdeki bütün sesini,
Gözlerini hesaba katmadım oysa.

Görmeseydim bitmişti, bu saçma pembe dizi,

Devamını Oku
Ümit Turhan

Önünden yol geçen o ev şimdi biraz kederli,
Oysa hep neşe verir, bizi mutlu ederdi.
Çeşit çeşit çiçekleri bahçesine dikerdi,
Adını gül den alan, benim güzel ananem.

Üzgünsün, yorgun bakıyor gözlerin,.

Devamını Oku
Ümit Turhan

İçimden gelmiyor kalemi tutmak,
Epeyidir sana yazamadım arzuhal,
Şu sıra tek yaptığım yan gelip yatmak,
Bir iş tutup kendimi veremedim Gülnihal.

Hâlım sorma, düşmüşlerden beterim,

Devamını Oku