İki it geldi şimdi sürüye bizim,
İt mi yoksa kurt mu, tutmadı gözüm.
Yanımdan ayrılmıştı kınalı kuzum,
Dişinde kuzumun kanı var çoban.
Bu güne kadar peşinden geldik,
Ne isterdim, kundağa sarıp verseler.
Oğlun oldu, müjdeler olsun deseler.
Çizerdim mutluluğun resmini inan,
Bir oğlum olmalıydı, adı Can olan.
İlk adımını atsaydı benle,
Kocadı bizim kurt, dişi kalmadı;
Kendini vallahi it sanır oldu.
İtten de farkı kalmadı gerçi;
Havlayıp ürmeyi güç sanır oldu.
Karşı köyün itine taktı kafayı;
Beş parmağın beşi de bir mi dünyada,
Her çeşitten insan, hepsi bir yanda.
Kangrense parmağı kes at bir anda,
Gönlüne yük olanı boşver yeğenim.
Bahçene girip de nifak ekenden,
İnsanın ruhunu kemirenlerin,
Para para diye delirenlerin,
Domuz gibi yiyip semirenlerin,
Arsızların dünyası bu dünya kardeş.
Kul hakkından haberleri olmayan,
Kirlensin üstün başın, oyunlar oyna
Doyasıya yaşa çocukluğunu
Sonunda ruhunu toza, çamura
Bulama sakın, büyüme çocuk.
Bulaşmasın zihnine kötü fikirler
Cehennemdir bu dünya, yoksan yanımda;
Huzursuzum, eksiğim sen olmayınca.
Bir anahtar yok ki öte dünyada;
Cennetim, ayağının altında, annem.
Sen varsan çiçek açar bahçem de benim;
Sizden öğrenecek çok şeyimiz var,
Saflığı, masumluğu ögretin bize.
Atamızdan size kaldı yadigar,
Bu gün çiçek gibi açın çocuklar.
Kardeşçe yaşamayı öğretin bize,
Rüyam da sanki dargındın bana,
Hüznü-perişan uyandım birden.
Hasretimi nasıl anlatsam sana,
Kaleme kağıda sarıldım birden.
Bazen diyorum, "ne vardı gitsen",
Öksüz kaldı.bir yanım,
Zemheri ayazında yıkıldı çınarım,
Yaslardım sırtımı arkamda dağım,
Sanki arkamdan uçtu dağ benim.
Siz iyiyseniz, iyiyiz derdin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!