Zamanın içinde hep umutla beklemek sessizce
bir tutam sevgi aramak girdiğin her yürekte
yaşamın içinden geçerken takılıp kalmak
olmayacak bir zamanın mahkûmu olmak
oysa bunlar değildi içimden geçenler
çiçekler açtıran bir bahçe olmak
bir ilk yaz yağmuru olup toprağı ıslatmak
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta