Üç Simit Kadardı Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Bir bahar akşamı yorgun düşmüşüm,
Ağaçların altında dolaşırken,
Her yaklaştığım dalda
Kuşlar ürkek kanat çırpıyor.
Ağaç diplerinde kediler
Birden ayağa kalkıp
Gözlerini bana dikiyor;
İçgüdüleri benden önce uyanık.

Sahilden martı çığlıkları geliyor,
Simitçi tezgâhı kurmuş ama çığlıkları duymuyor.
Üç simit aldım, martılara pay edeyim dedim,
Bir türlü olmadı, üç beş martı nasiplendi.
Simit bitti,
Gökyüzü martı yağdı, sesler beni çıldırttı.
Birileri geldi, onlar da simit attı martılara,
Martılar daha da çoğaldı.
Yapacak bir şey yoktu, topukladım usulca;
Biraz da mahcup, kaçar gibi...
Cebimde o kadar para vardı,
üç simit kadardı o da bitti.

Tam uzaklaştım derken çocuk cıvıltısı...
Seyre daldım o manzarayı,
Sanki arasında kayboldum.
Oysa bu manzarayı daha önce yaşamışım,
Ama yine de Rüya gibi heyecanlanıyorum.
Pikniğe gelmiş çocukların kahkahası
Alıp götürüyor beni
Çocukluğumun tam ortasına.
Ve bir an duruyorum:
Kalabalık bir ailenin içinde
Yalnız büyüdüğümü
Unutamıyorum.
2026