Üç Mahkemesi Şiiri - Uğur Sarısaray

Saat yine üç oldu işte başlıyor
Bugün çok kalabalık salon taşıyor
Hakim geldi herkes ayağa kalkıyor
Davam görülüyor üç mahkemesinde..

Mevsimler değişir yazlar ve kışlar
Her gece hiç şaşmaz tam üçte başlar
Boşuna feryatlar ve haykırışlar
Zaman döndürülüyor üç mahkemesinde..

Bütün herkes sustu ben sayıklarım
Sanki beni seyreder tüm tanıklarım
Çile gamhanesinde dert ayıklarım
Defterim dürülüyor üç mahkemesinde..

Suçlular koğuşuna on yıl önce atıldım
Günde bilmem kaç bin kez gidip gelip yoklandım
Vicdan mahkemesinde ben bu gece aklandım
Kaderim örülüyor üç mahkemesinde..

İşte şu utandığım masum bakışlar;
Gözümden dökülüyor istemsiz yaşlar
Ya karşımda duran çatılmış kaşlar!
Nefsim öldürülüyor üç mahkemesinde...

İlk soru neden, söyle bakalım
İsterseniz çocukluğundan başlayalım
Savcı: Bırakalım, Hakim: Asalım!
Hesabım kesiliyor üç mahkemesinde...

Eğer imkanın varsa sil kara bahtı
Yüz değil, bin değil, milyon günahtı
Şikayetim asılsız, feryadım ahtı.
Suret gördürülüyor üç mahkemesinde..

Ne olur artık yüzüme vurmayın
Karşımda dikilip öyle durmayın
Aklı ziyanıma pusu kurmayın
Işığım söndürülüyor üç mahkemesinde..

Avazım çıktığı kadar bağırsam
Dostum sırdaşım var onu çağırsam
Olmadı başımı taşlara vursam
Ömrüm tükeniyor üç mahkemesinde...

Anladım kaçış yok bu fırtınadan
Umudum tükendi gençlik çağımdan
Helallik alayım anam, babamdan
Kalemim kırılıyor üç mahkemesinde...