Vakit Mahkemesi Şiiri - Mert Can Kayalı

Yıllar geçse de üstünden unutur
İnan seni bile bu kalp
Verdiği sevgiyi,değeri dahi unutur
Ancak zorlanır bu kalp
Sarfettiği vakti unutmakta

Vakit fazla açık değil
Mesela ilk buluşmada
Kaç saat dolmuş beklemiştin
Veya ceketini alıp çıktığında
Kaç gün muhakeme etmiştin
Bakarken boş duvarlara
Mor gökyüzüne ve
Turuncu denizlere

Beşer manevi yatırımlardan
öyle kolay kurtulamaz
ya tediyeyi tahsil için
geri döner bir gün
Ya da çıkar beyin mahkemesine
“Davalıyı ibra ediyorum”