Uç Baba Torik Uç Şiiri - Kasım Kobakçı

Uç baba torik uç, dert uzağında,
Yol bitti gözümde, ferman beklerim.
Karanlık bağrımı yedin bitirdin,
Gelecek o sonsuz anı beklerim.
*
Zalim dünya ağı kattı aşıma,
Kendi ipime dolandı ellerim.
Kader ne yazdıysa geldi başıma,
Uç baba torik uç, aslı beklerim.
*
Boş sarayları, köşkleri neyleyim,
Susuz kalmış kuru bağı neyleyim.
Canı kurtarmayan malı neyleyim,
İman dolu nurlu tanı beklerim.
*
Güller soldu yaprak düştü çürüdü,
Kışın ayazı üstüme yürüdü.
Sisli dağlar her bir yanı bürüdü,
Uç baba torik uç, fecri beklerim.
*
İnsanoğlu hiç doymadı malına,
Kandı dünyanın ipekli şalına.
Ateş düştü garibin öz canına,
Uç baba torik uç, sıdkı beklerim.
*
Dost dediğim vurdu beni sılamdan,
Medet ummam artık taçtan saraydan.
Kanlı yaşım akar oldu yaramdan,
Uç baba torik uç, şifa beklerim.
*
Sardı dört bir yanı hüznün ayazı,
Kış etti ömrümde geçen o yazı.
Duyulmaz oldu kalbimin avazı,
Uç baba torik uç, divan beklerim.
*
Vazgeçtim şu dünyadaki sıradan,
Kaçıp kurtulsam bu sığ maceradan.
Kurtar beni bunca dertten beladan,
Uç baba torik uç, vuslat beklerim.