Göller büyüyor içimde...
İşte yalnızlık!
Tozuyla tortusuyla sahici...
Zamanı ertelemek gibi bir şey
Ertelemek bir düşü...
Başarabilir misiniz?
Ve
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben söylemiyorum siz anladınız ama ... ;) Ondan başkada pürüzlü bir köşesi olmayan gayet akıcı bir şiir.
Saygılarımla
İbrahim Tolga Özsoy
Güzeldi..Tebrikler.
Yine okudum,yine yüreğimde rezonansı duydum..:))
Öner Kaçıran
sıcak , çocuk büyümeye devam ediyorsun
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta