Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Şiir bu ya!
Bir şehir oluveriyorsun
Deli boranlar dövüp geçiyor bedenini...
ben ki denize kıyısı olan yanınım senin...
yüzümü döküyorum her sabah dalgalara
geceleri duvarlarına afişler asıp kaçan benim
benim ayak seslerim suspus olmuş sokaklarında yankılanan...
meydanların boş
yıldızlar kalabalık
bir çelişkinin dönemecindeyim
içimin şiirlerini dökmek geliyor bu gece kaldırımlara
devrik cümleler ku ...
